Μια καταγγελία που κατατέθηκε στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών αποκαλύπτει το καθεστώς συστηματικών διακρίσεων και θρησκευτικής δίωξης που αντιμετωπίζει η χριστιανική μειονότητα στο Πακιστάν. Σύμφωνα με έκθεση της διεθνούς ΜΚΟ International Support For Human Rights, χιλιάδες Χριστιανοί οδηγούνται στον καθαρισμό τοξικών αποχετεύσεων με γυμνά χέρια, σε συνθήκες που έχουν προκαλέσει δεκάδες θανάτους.
Η έκθεση, η οποία βασίζεται σε στοιχεία της Διεθνούς Αμνηστίας και της Εθνικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Πακιστάν, κατατέθηκε στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ και περιγράφει μια πραγματικότητα ακραίας εργασιακής και θρησκευτικής εκμετάλλευσης.
Οι αριθμοί αποτυπώνουν το μέγεθος του προβλήματος:
- Οι Χριστιανοί αποτελούν μόλις το 1,37% του συνολικού πληθυσμού στο Πακιστάν, όμως αντιπροσωπεύουν το 80% των εργαζομένων στην καθαριότητα αποχετεύσεων.
- Το κράτος και οι δήμοι δημοσιεύουν ρατσιστικές αγγελίες εργασίας, στις οποίες αναφέρεται ρητά ότι οι θέσεις για τον χειροκίνητο καθαρισμό υπονόμων προορίζονται αποκλειστικά για μη μουσουλμάνους και άτομα από κατώτερες κάστες.
- Το 55% των εργαζομένων δήλωσε πως η θρησκευτική του ταυτότητα ήταν ο μοναδικός λόγος για τον οποίο εξαναγκάστηκε να κάνει αυτή τη δουλειά.
Οι εργαζόμενοι κατεβαίνουν σε βαθιά και σκοτεινά φρεάτια χωρίς μάσκες, ειδικές στολές ή οποιοδήποτε μέσο ατομικής προστασίας. Έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με τοξικά αέρια, όπως το μεθάνιο και το υδρόθειο, με αποτέλεσμα η εργασία τους να μετατρέπεται σε παγίδα θανάτου.
Μόνο από τον Απρίλιο του 2026 έχουν καταγραφεί 16 θάνατοι Χριστιανών εργαζομένων από ασφυξία λόγω εισπνοής δηλητηριωδών αερίων. Το Ανώτατο Δικαστήριο του Ισλαμαμπάντ επιβεβαιώνει ότι από το 1988 περισσότεροι από 70 Χριστιανοί έχουν χάσει τη ζωή τους μέσα στα δίκτυα αποχέτευσης, ενώ το 78,6% των εργαζομένων δεν έχει λάβει ποτέ προστατευτικό εξοπλισμό.
Η οικονομική εκμετάλλευση συμπληρώνει το σκηνικό τρόμου. Οι εργαζόμενοι αμείβονται με μόλις 18.000 έως 25.000 PKR τον μήνα, ποσό που αντιστοιχεί περίπου σε 60 έως 80 ευρώ, και αναγκάζονται να ζουν σε συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης.
Την ίδια ώρα, οι δημοτικές αρχές τούς κρατούν σε καθεστώς ομηρίας μέσω συμβάσεων διάρκειας 89 ημερών. Με αυτόν τον τρόπο, οι εργολάβοι αποφεύγουν τη μονιμοποίηση, τις συντάξεις και την παροχή βασικών εργασιακών δικαιωμάτων. Όποιος ζητήσει μάσκα προστασίας ή διαμαρτυρηθεί για τα δηλητηριώδη αέρια, κινδυνεύει να απολυθεί άμεσα, χάνοντας το μοναδικό εισόδημα της οικογένειάς του.
Η διεθνής ΜΚΟ ζητά από τον ΟΗΕ να λάβει κατεπείγοντα μέτρα, μεταξύ άλλων με την αποστολή Ειδικών Εισηγητών στο Πακιστάν και την ποινικοποίηση των διακρίσεων λόγω κάστας και θρησκείας. Παράλληλα, ζητά να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη οι δημοτικές αρχές και οι εργολάβοι για ανθρωποκτονία εξ αμελείας.
Η έκθεση υπογραμμίζει ότι η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί πλέον να εθελοτυφλεί μπροστά σε ένα σύστημα που καταδικάζει συστηματικά μια θρησκευτική μειονότητα στον θάνατο.
Δείτε ΕΔΩ ολόκληρη την έκθεση.
