Σε μια αγορά με τεράστιο όγκο συναλλαγών, το Δημόσιο μπορεί να εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους πελάτες για τα βιολογικά και πιστοποιημένα αγροδιατροφικά προϊόντα. Αυτός είναι ο στόχος της αλλαγής που προωθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση στον τρόπο με τον οποίο οι δημόσιες αρχές προμηθεύονται τρόφιμα.
Η νέα ευρωπαϊκή ρύθμιση θα επιτρέπει τον καθορισμό υποχρεωτικών ποσοστών για προϊόντα που θα πρέπει να είναι βιολογικά ή να διαθέτουν αναγνωρισμένη ένδειξη ποιότητας, όπως Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ) και Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη (ΠΓΕ).
Έτσι, στους δημόσιους διαγωνισμούς η χαμηλότερη τιμή δεν θα αποτελεί πλέον το μοναδικό ή το κυρίαρχο κριτήριο. Οι συμβάσεις θα μπορούν να προβλέπουν ότι συγκεκριμένο μέρος των τροφίμων που αγοράζονται πρέπει να προέρχεται από βιολογική παραγωγή ή να φέρει ευρωπαϊκή πιστοποίηση προέλευσης.
Η επικείμενη αλλαγή παρουσιάστηκε από τον Ντιέγκο Κάνγκα, υψηλόβαθμο στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον αγροτικό τομέα. Όπως ανέφερε, η σχετική νομοθεσία βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο και αναμένεται να εγκριθεί σύντομα.
Ο ίδιος εκτίμησε ότι η ρύθμιση μπορεί να δώσει ισχυρή ώθηση στους παραγωγούς προϊόντων Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης, δημιουργώντας παράλληλα πιο σταθερές συνθήκες στην αγορά.
Η εφαρμογή των νέων κανόνων μπορεί να επηρεάσει εκατομμύρια γεύματα που προσφέρονται καθημερινά σε ολόκληρη την Ευρώπη. Σχολεία, νοσοκομεία, στρατιωτικές εγκαταστάσεις και άλλες δημόσιες δομές θα μπορούν να εντάσσουν στις συμβάσεις τους προϋποθέσεις για τρόφιμα υψηλότερων ποιοτικών και περιβαλλοντικών προδιαγραφών.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η εξέλιξη για την Ελλάδα, η οποία διαθέτει μεγάλο αριθμό πιστοποιημένων αγροδιατροφικών προϊόντων. Φέτα, ελαιόλαδα, τυριά, ελιές, φρούτα, όσπρια και δεκάδες ακόμη προϊόντα θα μπορούσαν να αποκτήσουν ευκολότερη πρόσβαση σε μια αγορά όπου μέχρι σήμερα το κόστος είχε συχνά τον πρώτο λόγο.
Παράλληλα, η ενίσχυση της ζήτησης μέσω των κρατικών προμηθειών μπορεί να προσφέρει στους παραγωγούς σταθερότερη και πιο προβλέψιμη αγορά. Το Δημόσιο αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους αγοραστές αγαθών και υπηρεσιών στην Ευρώπη, γεγονός που σημαίνει ότι ακόμη και ένα περιορισμένο υποχρεωτικό ποσοστό βιολογικών ή πιστοποιημένων προϊόντων μπορεί να μετατραπεί σε σημαντικό οικονομικό μέγεθος.
Στο ίδιο πλαίσιο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δίνει έμφαση και στα αγροδιατροφικά προϊόντα που εισάγονται στην ευρωπαϊκή αγορά. Η θέση που επανέλαβε ο Κάνγκα είναι ότι τα προϊόντα που εισέρχονται στην ευρωπαϊκή αγορά πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις που προβλέπει η κοινοτική νομοθεσία.
Για τον λόγο αυτό τάχθηκε υπέρ της ενίσχυσης των ελέγχων στις εισαγωγές, ώστε να περιοριστούν οι περιπτώσεις προϊόντων που φτάνουν στην ΕΕ χωρίς να ανταποκρίνονται στις απαιτούμενες προδιαγραφές. Το ζητούμενο, πλέον, είναι η αποτελεσματική εφαρμογή των κανόνων σε ολόκληρη την αλυσίδα.
Η κατεύθυνση που διαμορφώνεται είναι ξεκάθαρη: η Ευρώπη επιχειρεί να αξιοποιήσει την τεράστια αγοραστική δύναμη του Δημοσίου ως εργαλείο αγροτικής και περιβαλλοντικής πολιτικής. Αν η ρύθμιση εφαρμοστεί σε μεγάλη κλίμακα, οι επιπτώσεις θα φανούν στην καθημερινότητα, από το γάλα και το τυρί ενός σχολικού γεύματος μέχρι το φαγητό που σερβίρεται σε ένα δημόσιο νοσοκομείο.
