Με ένα σύντομο αλλά ιδιαίτερα εύστοχο σκίτσο, ο Αρκάς σχολιάζει αυτή τη γνώριμη ανθρώπινη τάση να συνηθίζει ακόμα και τις πιο δύσκολες συνθήκες. Στο σχέδιο, ένα παράθυρο μοιάζει σχεδόν θαμμένο μέσα στο χώμα, ενώ η λεζάντα γράφει: «Το χειρότερο με τον πάτο είναι ότι, ύστερα από λίγο, τον θεωρείς έδαφος.»
Η εικόνα λειτουργεί ως καθαρή μεταφορά για καταστάσεις που στην αρχή μοιάζουν ακραίες, προσωρινές ή αδιανόητες, αλλά με τον χρόνο γίνονται η καθημερινότητα. Ο Αρκάς, με τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο, βάζει στο στόχαστρο ακριβώς αυτή τη διαδικασία της προσαρμογής.
Το σκίτσο αφήνει τελικά ένα πιο ευρύ σχόλιο για την ανθρώπινη αντοχή, αλλά και για τον κίνδυνο της εξοικείωσης με τη δυσκολία: όταν κάτι άσχημο επιμένει, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να πάψει να μας σοκάρει και να θεωρηθεί απλώς το νέο σημείο εκκίνησης.
