Ο Χάντερ Μπάιντεν παραδέχτηκε στο BBC ότι μετά τη χορήγηση της προεδρικής χάρης από τον πατέρα του αισθάνεται πως είναι “ο πιο προνομιούχος άνθρωπος που υπάρχει”, όμως ταυτόχρονα αναγνώρισε ότι η ενέργεια αυτή «δεν ήταν καλή» ούτε για την Αμερική ούτε για την παρακαταθήκη του Τζο Μπάιντεν.
Σε εκτενή συνέντευξη στην εκπομπή Newsnight, ο 56χρονος γιος του πρώην προέδρου υπερασπίστηκε την απόφαση, αλλά μίλησε και με σκληρά λόγια για την προσωπική του πορεία και την κατάσταση της υγείας του πατέρα του. «Ο καρκίνος είναι πραγματικά δύσκολος. Είναι πραγματικά λυπηρό να το βλέπεις», είπε με θλίψη, εξηγώντας ότι «ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί, έχει κάνει μετάσταση στα οστά του και σε άλλα σημεία. Είναι πολύ επώδυνο και πολύ εξουθενωτικό».
Ο Χάντερ περιέγραψε τον Τζο Μπάιντεν ως «το κέντρο της οικογένειάς μας», προσθέτοντας ότι «είναι ο καλύτερος πατέρας, ο καλύτερος σύζυγος, ο καλύτερος παππούς». Παρά την έκφραση ευγνωμοσύνης, αναγνώρισε ότι η προεδρική χάρη –που δόθηκε τον Δεκέμβριο του 2024– προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις. Όπως εξήγησε όταν ρωτήθηκε για τη χάρη: “Τι θα σκεφτόσασταν για τον πατέρα μου αν δεν το έκανε αυτό για μένα.”
Αναφερόμενος στην κριτική, ο Χάντερ είπε: “Είναι κάτι που εύκολα μπορεί να επικριθεί και για καλό λόγο.” Και πρόσθεσε: “Δεν είναι δίκαιο… Το μόνο που ξέρω είναι ότι είμαι ευγνώμων που το έκανε για μένα“, παραδεχόμενος πως η χάρη ήταν “όχι καλή” για το αμερικανικό κοινό, το Σύνταγμα ή την παρακαταθήκη του πατέρα του.
Ο ίδιος τόνισε ότι ο πατέρας του ενεργοποίησε την προεδρική εξουσία από ανησυχία πως ο Χάντερ θα γινόταν στόχος υπό ενδεχόμενη νέα θητεία του Ντόναλντ Τραμπ. “Ήμουν ο μόνος στον κόσμο που θα μπορούσε να πάρει αυτό που πήρα από το μοναδικό άτομο στον κόσμο που μπορούσε να το δώσει, τον πατέρα μου“, δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο Χάντερ επιμένει ότι ποτέ δεν είχε συζητήσει με τον πατέρα του την πιθανότητα χάριτος προτού αυτή ανακοινωθεί: “δεν υπάρχει τρόπος να έχεις τέτοιες συζητήσεις χωρίς να γίνουν δημόσιες“.
REUTERS/Jonathan Ernst/File Photo
Η χάρη κάλυψε την ομοσπονδιακή καταδίκη του Χάντερ για οπλοκατοχή, την υπόθεση φορολογίας στην οποία είχε δηλώσει ένοχος, καθώς και «οποιαδήποτε ομοσπονδιακά αδικήματα μεταξύ 2014 και 2024», ενώ ο ίδιος ο Τζο Μπάιντεν είχε δηλώσει προηγουμένως ότι δεν θα χρησιμοποιούσε τις εξουσίες της προεδρίας για να παρέμβει στις νομικές υποθέσεις του γιου του, πριν τελικά αποφασίσει διαφορετικά και υποστηρίξει ότι ο γιος του είχε “επιλεκτικά και άδικα διωχθεί“.
Για τον δικό του αγώνα, ο Χάντερ μίλησε με ωμότητα για τον εθισμό του: περιέγραψε ότι έπινε σχεδόν ένα γαλόνι βότκα την ημέρα και κάπνιζε κρακ κοκαΐνη σχεδόν κάθε 15 λεπτά στις χειρότερες περιόδους. “Ήταν κόλαση επί γης“, είπε. “Δεν υπάρχει τίποτα λαμπερό σε αυτό.”
Απαντώντας σε ισχυρισμούς πως η ιδιότητά του ως γιος προέδρου τον έκανε να νιώθει άτρωτος, ο Χάντερ αρνήθηκε ότι αυτό εξηγεί τη συμπεριφορά του. Περιέγραψε τα ναρκωτικά και το αλκοόλ αρχικά ως τρόπο διαφυγής από άγχος και απομόνωση, που στη συνέχεια εξελίχθηκαν σε «αυτό που παραλίγο να με σκοτώσει».
REUTERS/Carlos Barria/File Photo
Ο Χάντερ αναφέρθηκε επίσης στο ντιμπέιτ του Ιουνίου 2024, το οποίο συνέβαλε στην απόφαση του πατέρα του να τερματίσει την εκστρατεία επανεκλογής. Περιέγραψε την αντίδρασή του βλέποντας τη σκηνή από το σπίτι του στην Καλιφόρνια: “Ήμουν σοκαρισμένος“, είπε. “Ήξερα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.”
Ο ρόλος της υγείας και το μέλλον
Ο Χάντερ άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο ότι η κακή εμφάνιση του πατέρα του στο ντιμπέιτ μπορεί να οφειλόταν σε σωματική εξάντληση από τα ταξίδια, ενώ μετά τη διάγνωση καρκίνου εκφράζει την αμφιβολία μήπως η ασθένεια είχε ήδη αρχίσει να επηρεάζει τη συμπεριφορά του.
Παρά τις δυσκολίες, σημείωσε πως ο πατέρας του παραμένει πολιτικά ενεργός και αποφασισμένος να συνεχίσει να μιλά δημόσια. Όσον αφορά το προσωπικό του πολιτικό μέλλον, ο Χάντερ απέκλεισε οποιαδήποτε πρόθεση να ασχοληθεί με εκλεγμένη πολιτική: είπε ότι δεν έχει “καμία απολύτως επιθυμία για εκλεγμένη πολιτική” και απέρριψε κάθε φημολογία περί υποψηφιότητας.
Αντίθετα, θέλει να αφιερώσει τη ζωή του στην ευαισθητοποίηση για τον εθισμό και την ανάρρωση, θεωρώντας ότι το θέμα αυτό μπορεί να «γεφυρώσει τα πολιτικά χάσματα στην Αμερική». “Πιστεύω ότι ο εθισμός και η ελπίδα της ανάρρωσης είναι κάτι που μας ενώνει όλους“, τόνισε.
Σε ό,τι αφορά το τι τον κάνει πιο περήφανο για τον πατέρα του, ο Χάντερ τόνισε όχι τα χρόνια δημόσιας υπηρεσίας αλλά την ανθεκτικότητα: “Είμαι πιο περήφανος για την ανθεκτικότητά του“, είπε. “Έχει αποδείξει ξανά και ξανά ότι όταν πέφτεις, μπορείς να σηκωθείς.” Και πρόσθεσε: “Είναι ο πιο σκληρός άνθρωπος που γνωρίζω.”
