Σήμερα, Τετάρτη, 24 Ιουλίου, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη της Αγίας Χριστίνας της Μεγαλομάρτυρος και του Αγίου Αθηναγόρου Ομολογητού, ενώ πολλοί φέρνουν στο μυαλό τους τα γεγονότα που συνδέονται με τη ζωή και το μαρτύριο της Χριστίνας.
Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής:
- Χριστίνα,
- Χριστιάνα,
- Κριστιάνα,
- Χρίστα,
- Κρίστα,
- Χρίστη,
- Κρίστη,
- Χριστινάκι,
- Αθηναγόρας.
Αγία Χριστίνα η μεγαλομάρτυς
Η Αγία Χριστίνα γεννήθηκε στην Τύρο της Συρίας και ήταν κόρη του στρατηγού Ουρβανού. Ο πατέρας της, για να την απομακρύνει από το Χριστιανισμό, της έχτισε έναν πύργο όπου την έκλεισε και κατασκεύασε αγάλματα ειδώλων, απαιτώντας να θυσιάσει σ’ αυτά. Η ίδια, ωστόσο, έσπασε τα είδωλα.
Για την πράξη της αυτή υπέστη φρικτά βασανιστήρια από τον ίδιο της τον πατέρα και στη συνέχεια φυλακίστηκε. Στην φυλακή την άφησαν νηστική με σκοπό να πεθάνει από την πείνα, αλλά άγγελος Κυρίου της πήγαινε τροφή και θεραπεύτηκαν όλες οι πληγές της.
Οι διώξεις συνεχίστηκαν: την έριξαν στη θάλασσα, όπου, κατά την παράδοση, έλαβε το Άγιο Βάπτισμα από τον ίδιο τον Χριστό και άγγελος την έβγαλε στη στεριά. Όταν έγινε γνωστό ότι είχε σωθεί, την ξαναέκλεισαν στη φυλακή. Την νύχτα ο πατέρας της πέθανε και στη θέση του στρατηγού ανέλαβε κάποιος Δίων, που την οδήγησε στο δικαστήριο. Εκεί η Χριστίνα ομολόγησε την πίστη της και οι διώκτες διέταξαν νέα βασανιστήρια.
Κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων πολλοί πίστεψαν στον Χριστό εξαιτίας του μαρτυρίου της. Αργότερα, μετά τον Δίων, ο Δίων διαδέχτηκε ο Ιουλιανός. Αυτός έριξε την Χριστίνα μέσα σε πυρακτωμένη κάμινο και σε κλουβί με δηλητηριώδη φίδια· τα φίδια όμως, αντί να την δαγκώσουν, της έγλυφαν τα πόδια. Στη συνέχεια της έκοψαν τους μαστούς, από όπου χύθηκε γάλα αντί για αίμα, και της έκοψαν τη γλώσσα. Παρέμεινε καρτερική σε όλα τα μαρτύρια και τελικά, αφού την χτύπησαν με κοντάρια, παρέδωσε το πνεύμα, λαμβάνοντας τον στέφανο του μαρτυρίου και περνώντας στην αιώνια ζωή.
Το άφθαρτο λείψανο της Μεγαλομάρτυρος Χριστίνας μεταφέρθηκε αργότερα από τη Συρία στην Κωνσταντινούπολη και κατατέθηκε σε ναό στην περιοχή του Ιερού Παλατίου. Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας αφαιρέθηκε και μεταφέρθηκε στη Βενετία. Το 1252 μ.Χ. κατατέθηκε στη Μονή του Αγίου Μάρκου στο Τορσέλλο, ενώ το 1340 μ.Χ. μεταφέρθηκε στον Ναό του Αγίου Ματθαίου στο Μουράνο. Το 1435 μ.Χ. ο Πάπας Ευγένιος Δ’ διέταξε τη μεταφορά της στο Ναό του Αγίου Αντωνίου, επίσης στο Τορσέλλο. Το 1793 μ.Χ. το λείψανο μεταφέρθηκε στη Μονή της Μάρτυρος Ιουστίνης στη Βενετία και το 1810 μ.Χ. στον Ναό του Αγίου Φραγκίσκου της Αμπέλου, όπου φυλάσσεται έως σήμερα σε κρυστάλλινη λάρνακα.
