Ο Πάου Κουμπαρσί αναδείχθηκε κορυφαίος νέος παίκτης στο Μουντιάλ 2026 και η εξέλιξή του είναι… case study. Στα 19 του χρόνια, ο Καταλανός κεντρικός αμυντικός ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές της εθνικής Ισπανίας στη διαδρομή προς την κατάκτηση του δεύτερου Παγκοσμίου Κυπέλλου. Μαζί με τον πολύπειρο και σταθερό Αϊμερίκ Λαπόρτ συνέθεσαν ένα δίδυμο που έμοιαζε να είναι δουλεμένο για χρόνια.
Από τα 17 του, ο Κουμπαρσί είναι μέλος της πρώτης ομάδας της Μπαρτσελόνα και με τον Χάνσι Φλικ στον πάγκο έγινε βασικός. Αν μάλιστα δεν υπήρχε ο Λαμίν Γιαμάλ να συγκεντρώνει – λόγω θέσης, ικανότητας και επιτευγμάτων – όλα τα βλέμματα πάνω του, ίσως περισσότεροι θα έδιναν μεγαλύτερη σημασία σε αυτό το χαμογελαστό παιδί που διαβάζει άριστα τις φάσεις.
Πάντα πρώτος στην μπάλα ανεξαρτήτως του ποιον έχει απέναντί του, ήρεμος με την μπάλα στα πόδια και – όπως και με την Μπαρτσελόνα – μαθημένος να παίζει σε ψηλά μέτρα συμμετέχοντας στην ανάπτυξη.
Δεν παίζει παράλληλα, ψάχνει την κάθετη ανάμεσα στις γραμμές. Δεν θα τον δεις να κοιτάει την πιο ασφαλή επιλογή, αλλά ούτε να πάρει το μεγάλο ρίσκο. Ένστικτο, ωριμότητα, ικανότητα: τα συνδυάζει όλα στον μέγιστο βαθμό, κάνοντας αρκετούς που δεν παρακολουθούν συχνά την Μπαρτσελόνα να αναρωτιούνται αν αυτός ο παίκτης είναι 17 χρονών.
Στον τελικό με την Αργεντινή κέρδισε την αποβολή του Ένσο Φερνάντες, καθοδήγησε όλη την αμυντική γραμμή, έδειξε απίστευτη ψυχραιμία στις ελάχιστες περιπτώσεις που η Αργεντινή προσπάθησε να πιέσει ενώ είχε τρομακτική ακρίβεια στις μεταβιβάσεις του, προωθώντας εξαιρετικά την μπάλα.
Μπορεί να μην είναι το πιο δυνατό κορμί, μπορεί να μην είναι ο ψηλότερος κεντρικός αμυντικός αλλά η Μπαρτσελόνα – και μετέπειτα η εθνική Ισπανίας – κατάλαβαν από νωρίς πως καμία σημασία δεν έχει αυτό από τη στιγμή που έχει τέτοια τεχνική κατάρτιση και αντίληψη στο διάβασμα των φάσεων.
Στην Μπαρτσελόνα βρίσκεται από τα 11 χρόνια του. Μετρά ήδη 128 συμμετοχές με την πρώτη ομάδα (δύο γκολ και πέντε ασίστ), έχοντας περάσει από τις μικρότερες ομάδες ενώ με την εθνική Ισπανίας έφτασε τις 20 συμμετοχές.
Προερχόμενος από το πολύ μικρό χωριό του Εστανιόλ (πολύ λιγότεροι από 200 κάτοικοι), ο Κουμπαρσί πήγε στην Μπαρτσελόνα για να ζήσει το όνειρό του και να γράψει τη δική του ιστορία προσπαθώντας ταυτόχρονα να μην τραβάει τα φώτα πάνω του, όπως συνέβαινε στο μικρό και ήσυχο χωριό του. Θέλοντας και μη όμως, ο Καταλανός κάνει θόρυβο. Και θα κάνει για πολλά χρόνια ακόμα.
