Περισσότεροι από 2.700 άνθρωποι εκτιμάται ότι έχασαν τη ζωή τους στη Βρετανία εξαιτίας του παρατεταμένου καύσωνα που έπληξε τη Δυτική Ευρώπη τον Μάιο και τον Ιούνιο, σύμφωνα με εκτίμηση ειδικών του Imperial College London, της Meteoρολογικής Υπηρεσίας (Met Office) και της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου.
Η μελέτη βασίστηκε σε υπάρχοντα δεδομένα για τους κινδύνους της ακραίας ζέστης και επιχειρεί να προσεγγίσει πόσοι θάνατοι πιθανόν να συνδέονται με τα κύματα υψηλών θερμοκρασιών που έπληξαν το νησί αυτή την άνοιξη και το καλοκαίρι.
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι περισσότεροι θάνατοι φαίνεται να συνέβησαν κατά τη διάρκεια του καύσωνα του Ιουνίου, ο οποίος ήταν ο θερμότερος Ιούνιος που έχει καταγραφεί ποτέ στην Αγγλία. Οι θερμοκρασίες έφτασαν τους 37,7 °C στο Λίνγκγουντ του Νόρφολκ, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ των 35,6 °C του 1957.
Σημαντικές προειδοποιήσεις εκδόθηκαν εκείνη την περίοδο: η σπάνια κόκκινη προειδοποίηση για καύσωνα κάλυψε περιοχές της Αγγλίας και της Ουαλίας και προειδοποιούσε ακόμη και υγιείς πολίτες για σοβαρό κίνδυνο για τη ζωή τους.
Ανάλογα ιστορικά ρεκόρ σημειώθηκαν και τον Μάιο, όταν οι θερμοκρασίες άγγιξαν τους 35,1 °C στους Κήπους του Kew στις 26 Μαΐου, υπερβαίνοντας το προηγούμενο ρεκόρ των 32,8 °C του 1922 (το οποίο είχε ισοφαριστεί το 1944).
Οι ερευνητές αποδίδουν τους δύο αυτούς καύσωνες σε έναν «θερμικό θόλο» — μια στάσιμη περιοχή υψηλής πίεσης που παγιδεύει τον ζεστό αέρα — και επισημαίνουν πως το φαινόμενο επιδεινώθηκε από την ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η μέση θερμοκρασία του πλανήτη έχει αυξηθεί κατά περίπου 1,4 °C σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα.
Οι μετρήσεις δείχνουν ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη πρόσθεσε περίπου 3 έως 4 °C στις μέγιστες θερμοκρασίες που καταγράφηκαν τον Μάιο και τον Ιούνιο. Επιπλέον, οι ζεστές νύχτες — με μικρή πτώση της θερμοκρασίας — επιδείνωσαν τις αποπνικτικές συνθήκες, ενώ πολλά σπίτια στη Βρετανία δεν είναι σχεδιασμένα για τέτοιου είδους ακραία φαινόμενα, καθιστώντας τους κατοίκους πιο ευάλωτους.
Η έντονη ζέστη προκαλεί μεγάλη σωματική καταπόνηση και αυξάνει τον κίνδυνο αφυδάτωσης, καθώς η καρδιά αναγκάζεται να δουλεύει πιο έντονα για να διατηρήσει το σώμα δροσερό. Τα μωρά, οι ηλικιωμένοι και όσοι πάσχουν από προϋπάρχουσες παθήσεις διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Η υπερβολική ζέστη χαρακτηρίζεται συχνά ως «σιωπηλός δολοφόνος», αφού τα πρώιμα συμπτώματα μπορεί να περάσουν απαρατήρητα.
Όταν ο αέρας είναι ιδιαίτερα υγρός, όπως συνέβη τον Ιούνιο, δυσκολεύεται περαιτέρω η φυσική ψύξη του σώματος μέσω της εφίδρωσης, με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα επείγοντα περιστατικά, τα καρδιακά επεισόδια και τα εγκεφαλικά.
Οι συγγραφείς της μελέτης τονίζουν ότι πρόκειται για εκτιμήσεις βασισμένες σε στατιστικά δεδομένα προηγούμενων ετών και ότι τα αποτελέσματα μπορούν να διαφέρουν. Η Δρ. Clair Barnes, ειδική σε θέματα ακραίων καιρικών φαινομένων και κλιματικής αλλαγής στο Imperial College του Λονδίνου, δήλωσε: «Αν, δημοσιοποιώντας αυτές τις εκτιμήσεις, καταφέρουμε να τονίσουμε στον κόσμο πόσο επικίνδυνη είναι η κατάσταση και οι άνθρωποι αλλάξουν τη συμπεριφορά τους την επόμενη φορά που θα υπάρξει καύσωνας και οι εκτιμήσεις μας αποδειχθούν υπερβολικές, θα είμαι ενθουσιασμένη.»
Σε παρόμοιο τόνο πρόσθεσε: «Πρόκειται για μεγάλους αριθμούς και δεν θέλουμε να δούμε τόσους πολλούς ανθρώπους να πεθαίνουν.»
Οι ειδικοί υπενθυμίζουν ότι το 2025 είχε θεωρηθεί χρονιά υψηλού κινδύνου, ωστόσο οι θάνατοι ήταν τελικά περίπου οι μισοί από τους 3.039 που είχαν προβλεφθεί, και ότι σύμφωνα με την UKHSA οι έγκαιρες προειδοποιήσεις και τα μέτρα του NHS συνέβαλαν στη μείωση των επιπτώσεων.
Οι ερευνητές προειδοποιούν πως, εάν συνεχιστούν οι τρέχουσες τάσεις και δεν μειωθούν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, οι θάνατοι που σχετίζονται με τη ζέστη στη βόρεια Ευρώπη ενδέχεται μέσα στις επόμενες δεκαετίες να προσεγγίσουν ή και να ανταγωνιστούν αυτούς που σχετίζονται με το ψύχος. Το τελικό αποτέλεσμα θα εξαρτηθεί από τον ρυθμό μείωσης των εκπομπών και την ικανότητα προσαρμογής των χωρών στις νέες κλιματικές συνθήκες.
