Η Bonnie Tyler δεν είχε ποτέ μια φωνή που περνούσε απαρατήρητη. Δεν ήταν γυαλισμένη, δεν ήταν αψεγάδιαστη με τον συμβατικό τρόπο, δεν ήταν φτιαγμένη για να γλιστρά απαλά πάνω στις νότες. Ήταν μια φωνή με σημάδια, με βάθος, με ρωγμές, με καπνό και φωτιά. Μια φωνή που ακουγόταν σαν να είχε ζήσει περισσότερα απ’ όσα μπορούσε να χωρέσει ένα τραγούδι.
Με αυτή τη φωνή, η Bonnie Tyler έγινε μία από τις πιο αναγνωρίσιμες ερμηνεύτριες της παγκόσμιας pop-rock σκηνής. Με τραγούδια όπως το “Total Eclipse of the Heart”, το “It’s a Heartache” και το “Holding Out for a Hero”, σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή, αλλά και κάτι πολύ σπανιότερο: κατάφερε να ξεπεράσει την εποχή της.
Τα τραγούδια της δεν έμειναν απλώς στα ραδιόφωνα των 70s και των 80s. Πέρασαν στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση, στα talent shows, στο karaoke, στα social media, στις νεότερες γενιές που την ανακάλυπταν ξανά και ξανά.
Η μεγάλη Ουαλή τραγουδίστρια πέθανε σε ηλικία 75 ετών, σε νοσοκομείο της Πορτογαλίας, όπου νοσηλευόταν έπειτα από σοβαρή περιπέτεια υγείας. Ο θάνατός της σφράγισε το τέλος μιας διαδρομής που ξεκίνησε μακριά από τη λάμψη της παγκόσμιας σκηνής, αλλά κατέληξε να αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα στη σύγχρονη μουσική.
Η Bonnie Tyler γεννήθηκε ως Gaynor Hopkins στις 8 Ιουνίου 1951, στο Skewen, κοντά στο Swansea της Ουαλίας. Ήταν παιδί εργατικής οικογένειας, κόρη ανθρακωρύχου, και μεγάλωσε με πέντε αδέλφια σε συνθήκες μακριά από τη λάμψη που θα ερχόταν αργότερα.
Το τραγούδι μπήκε στη ζωή της νωρίς, μέσα από τα ακούσματα των Beatles, της Janis Joplin, της Tina Turner, της Nina Simone και του Otis Redding. Καλλιτέχνες που δεν τραγουδούσαν απλώς τις νότες, αλλά τις ζούσαν. Αυτή η αίσθηση της φωνής ως προσωπικής μαρτυρίας θα ακολουθούσε και την ίδια σε όλη της την πορεία.
Πριν γίνει Bonnie Tyler, τραγουδούσε σε τοπικά clubs και εργαζόταν σε παντοπωλείο. Η διαδρομή της δεν ήταν παραμυθένια με την εύκολη έννοια. Δεν υπήρξε ξαφνική ανακάλυψη που την εκτόξευσε αμέσως στην κορυφή. Υπήρξε δουλειά, επιμονή, μικρές εμφανίσεις, demos, απογοητεύσεις και τελικά η υπογραφή με την RCA, η οποία της έδωσε και το καλλιτεχνικό όνομα με το οποίο θα τη γνώριζε όλος ο κόσμος: Bonnie Tyler.
Το πρώτο μεγάλο άνοιγμα ήρθε με το “Lost in France”, που μπήκε στο βρετανικό Top 10. Όμως η πραγματική της ταυτότητα θα διαμορφωνόταν λίγο αργότερα, με έναν τρόπο σχεδόν μοιραίο. Έπειτα από επέμβαση στις φωνητικές της χορδές, η φωνή της απέκτησε ακόμη πιο βραχνή, τραχιά και χαρακτηριστική χροιά. Εκεί που για άλλον καλλιτέχνη μια τέτοια αλλαγή θα μπορούσε να μοιάζει καταστροφική, για την Tyler έγινε το απόλυτο σήμα κατατεθέν της.
Το “It’s a Heartache” ήταν το τραγούδι που έκανε τον κόσμο να την ακούσει πραγματικά. Κυκλοφόρησε στα τέλη της δεκαετίας του ’70 και έγινε τεράστια επιτυχία, φτάνοντας στο Νο. 4 στη Βρετανία και στο Νο. 3 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν ένα τραγούδι πόνου, προδοσίας και αξιοπρέπειας, κομμένο και ραμμένο πάνω στη φωνή της.
Η Bonnie Tyler δεν το ερμήνευε σαν μια ακόμη μπαλάντα χωρισμού. Το τραγουδούσε σαν κάποια που είχε περάσει μέσα από την καταιγίδα και στεκόταν ακόμη όρθια.
Και μετά ήρθε το “Total Eclipse of the Heart”.
Η συνεργασία της με τον Jim Steinman, τον δημιουργό πίσω από το επικό σύμπαν του Meat Loaf και του “Bat Out of Hell”, άλλαξε την καριέρα της για πάντα. Ο Steinman της έδωσε ένα τραγούδι υπερβολικό, θεατρικό, σκοτεινό, ρομαντικό, σχεδόν γοτθικό. Ένα τραγούδι που δεν έμοιαζε με τίποτα ασφαλές ή συμβατικά ραδιοφωνικό στη γέννησή του. Ήταν μεγάλο, δραματικό, με κλιμάκωση που θύμιζε όπερα, με ερωτική απόγνωση και κινηματογραφική ένταση.
Κι όμως, το “Total Eclipse of the Heart” έγινε παγκόσμιο φαινόμενο. Το 1983 βρέθηκε στην κορυφή των charts σε ΗΠΑ και Βρετανία, ενώ το άλμπουμ “Faster Than the Speed of Night” κατέκτησε επίσης την κορυφή στη Βρετανία. Το τραγούδι εξελίχθηκε σε μία από τις πιο εμβληματικές power ballads όλων των εποχών.
Το μεγαλείο της Bonnie Tyler ήταν ότι μπορούσε να κάνει την υπερβολή αληθινή. Στα χέρια άλλης τραγουδίστριας, το “Total Eclipse of the Heart” θα μπορούσε να ακουστεί σαν μελόδραμα. Στη δική της φωνή ακουγόταν σαν προσωπική εξομολόγηση. Η βραχνάδα της έδινε ανθρώπινο βάρος εκεί όπου η παραγωγή του Steinman ύψωνε τείχη από ντραμς, πιάνα, χορωδίες και συναισθηματικές εκρήξεις.
Έναν χρόνο αργότερα, το “Holding Out for a Hero”, γραμμένο επίσης από τους Jim Steinman και Dean Pitchford για το soundtrack του “Footloose”, έδωσε στην Tyler άλλη μία αθάνατη στιγμή. Αν το “Total Eclipse” ήταν η ερωτική άβυσσος, το “Holding Out for a Hero” ήταν καθαρή ενέργεια: μια κραυγή προσμονής, δύναμης και θεατρικής υπερβολής. Το τραγούδι έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κομμάτια της δεκαετίας του ’80 και συνδέθηκε με δεκάδες κινηματογραφικές, τηλεοπτικές και pop culture στιγμές.
Η καριέρα της Bonnie Tyler δεν περιορίστηκε, όμως, σε αυτά τα δύο τραγούδια, όσο γιγαντιαία κι αν υπήρξαν. Συνέχισε να ηχογραφεί, να περιοδεύει και να διατηρεί ισχυρή παρουσία, ιδιαίτερα στην Ευρώπη. Τη δεκαετία του ’90 γνώρισε σημαντική επιτυχία με το “Bitterblue”, ενώ το 2003 η δίγλωσση επανεκτέλεση του “Total Eclipse of the Heart” με τη Γαλλίδα Kareen Antonn έγινε τεράστια επιτυχία στη Γαλλία.
Το 2013 εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο στη Eurovision με το “Believe in Me”. Η θέση που κατέλαβε δεν αντικατόπτρισε το μέγεθος της διαδρομής της, αλλά η ίδια αντιμετώπισε την εμπειρία με τη χαρακτηριστική της γενναιοδωρία και επαγγελματικότητα. Για μια καλλιτέχνιδα που είχε ήδη κατακτήσει τον κόσμο, η Eurovision δεν ήταν ανάγκη· ήταν ακόμα μια σκηνή, ακόμα μια επαφή με το κοινό.
Στη διάρκεια της καριέρας της απέσπασε τρεις υποψηφιότητες για Grammy και τιμήθηκε με MBE για την προσφορά της στη μουσική. Ήταν μια αναγνώριση όχι μόνο της εμπορικής της επιτυχίας, αλλά και της αντοχής της στον χρόνο.
Η προσωπική της ζωή υπήρξε ασυνήθιστα σταθερή για τα δεδομένα της μουσικής βιομηχανίας. Από το 1973 ήταν παντρεμένη με τον Robert Sullivan, πρώην τζουντόκα που είχε εκπροσωπήσει τη Μεγάλη Βρετανία στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου το 1972 και μετέπειτα επιχειρηματία. Δεν απέκτησαν παιδιά, όμως η ίδια είχε μιλήσει ανοιχτά για τη μεγάλη οικογένεια που την περιέβαλλε, με βαφτιστήρια, ανίψια και αγαπημένους ανθρώπους.
Η Bonnie Tyler δεν ήταν απλώς μια σταρ των 80s. Ήταν μία από εκείνες τις φωνές που, ακόμα κι όταν η μουσική βιομηχανία αλλάζει, παραμένουν παρούσες. Κάθε γενιά έβρισκε τον δικό της τρόπο να την ανακαλύπτει. Άλλοι από το ραδιόφωνο. Άλλοι από το “Footloose”. Άλλοι από τις ταινίες και τις σειρές που ξανάβαζαν τα τραγούδια της σε νέο πλαίσιο. Άλλοι από τα βίντεο, τα memes, τα talent shows και τα karaoke nights, όπου το “Total Eclipse of the Heart” απαιτεί από τον τραγουδιστή όχι απλώς φωνή, αλλά θάρρος.
Κι αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο: η Bonnie Tyler τραγουδούσε πάντα με θάρρος. Δεν φοβόταν το μεγάλο συναίσθημα. Δεν φοβόταν τη θεατρικότητα. Δεν φοβόταν να ακουστεί πληγωμένη, θυμωμένη, απελπισμένη, εκστατική. Σε μια εποχή όπου η pop πολλές φορές προσπαθεί να δείχνει ψύχραιμη, η Tyler ανήκε σε μια σχολή που πίστευε στο αντίθετο: ότι το τραγούδι πρέπει να καίγεται.
Η φωνή της είχε μέσα της κάτι από ροκ, κάτι από soul, κάτι από country, κάτι από θεατρική pop. Μα πάνω απ’ όλα είχε προσωπικότητα. Δεν χρειαζόταν να σου πουν ποια τραγουδά. Αρκούσαν λίγα δευτερόλεπτα.
Με τον θάνατό της, κλείνει ένα μεγάλο κεφάλαιο της ευρωπαϊκής και παγκόσμιας pop-rock μουσικής. Όμως τα τραγούδια της έχουν ήδη περάσει εκεί όπου περνούν μόνο τα πραγματικά μεγάλα τραγούδια: στη συλλογική μνήμη. Εκεί όπου οι δεκαετίες δεν τα φθείρουν, αλλά τα φωτίζουν διαφορετικά.
Η Bonnie Tyler έφυγε, αλλά η φωνή της θα συνεχίσει να επιστρέφει — κάθε φορά που κάποιος θα πατάει το play στο “Total Eclipse of the Heart”, κάθε φορά που κάποιος θα περιμένει έναν ήρωα στο “Holding Out for a Hero”, κάθε φορά που ένας χωρισμός θα μοιάζει με “It’s a Heartache”.
Γιατί μερικές φωνές δεν σβήνουν.
Απλώς γίνονται ηχώ.
