Ο θάνατος της δημοσιογράφου Μαρίας Αντωνογιαννάκη συγκλονίζει τον χώρο των μέσων ενημέρωσης στην Κρήτη. Η δημοσιογράφος εντοπίστηκε νεκρή μέσα στο αυτοκίνητό της στο γκαράζ της πολυκατοικίας όπου διέμενε, αφήνοντας άφωνους τους συναδέλφους και φίλους της.
Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε το MEGA, κάμερα ασφαλείας την κατέγραψε να ανεβαίνει στο σπίτι και στη συνέχεια να κατεβαίνει στο γκαράζ, χωρίς να βγει ποτέ από το όχημα.
Οι πρώτες ενδείξεις οδηγούν σε παθολογικά αίτια θανάτου, ωστόσο αναμένονται περισσότερες λεπτομέρειες από τις αρμόδιες αρχές.
Η κηδεία της θα τελεστεί αύριο στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννη Κνωσού στις 16.00.
Το συγκινητικό μήνυμα των συναδέλφων της
Με οδύνη αποχαιρετούν τη Μαρία Αντωνογιαννάκη οι συνάδελφοί της με ένα κείμενο στο σάιτ neakriti.gr.
Η είδηση του ξαφνικού και αδόκητου θανάτου της μας έχει συγκλονίσει βαθύτατα όλους εμάς που συνεργαστήκαμε τόσα χρόνια μαζί της.
Η είδηση που μας ήλθε χθες αργά το απόγευμα, μέσα από τους γνωστούς διαύλους, ήταν αρκετά συνηθισμένη στο πλαίσιο της εργασίας μας: μια γυναίκα βρέθηκε νεκρή στο αυτοκίνητο της, στην περιοχή του Αγίου Ιωάννη Κνωσού. Φυσικά αρχίσαμε να αναζητούμε περισσότερα στοιχεία, όπως κάνουμε πάντα. Αλλά σιγά-σιγά τα στοιχεία που βρίσκαμε οδηγούσαν σε μια φριχτή συνειδητοποίηση. Η γυναίκα αυτή ήταν γνωστή μας. Ήταν δική μας. Ήταν μία από μας.
Η Μαρία Αντωνογιαννάκη, μια άξια συνεργάτιδα που βρίσκεται στον όμιλο κοντά δύο δεκαετίες και πάντα αποτελούσε υπόδειγμα εργατικότητας, φιλότιμου και αξιοπιστίας, ήταν αυτή η γυναίκα που βρέθηκε νεκρή στο αυτοκίνητο της.
Η δικιά μας Μαρία, ένα κορίτσι χαρούμενο, φιλότιμο, έτοιμη πάντα να αστειευτεί, έτοιμη να προσφέρει λίγη από τη χαρά της ζωής. Άλλωστε η Μαρία ήταν η προσωποποίηση της χαράς της ζωής.
Η είδηση του ξαφνικού και αδόκητου θανάτου της μας έχει συγκλονίσει βαθύτατα όλους εμάς που συνεργαστήκαμε τόσα χρόνια μαζί της.
Για μας η Μαρία δεν ήταν απλώς μια συνάδελφος. Ήταν μια φίλη, ήταν ένας άνθρωπος με τον οποίο μπορούσαμε να μιλήσουμε, να αστειευτούμε, να πούμε τα προβλήματά μας, να μας ακούσει. Και να μας μεταδώσει, πάντα το κατάφερνε αυτό, λίγη από την αισιοδοξία και την αστείρευτη ζωτικότητά της.
Αυτή η ζωτικότητα δεν είναι πια μαζί μας. Το νήμα της ζωής της κόπηκε ξαφνικά, δίχως καμία φανερή αιτία, απλώς… γιατί έτυχε. Διότι τα χειρότερα πράγματα τυχαίνουν πάντα στους καλύτερους από μας.
Σε μια προσωπική νότα: αγαπούσα τη Μαρία ως συνεργάτιδα και ως φίλη. Ήταν δίπλα μου στα εύκολα και στα δύσκολα, ήταν ένας άνθρωπος που μπορούσες να ποντάρεις ότι θα σου πει τη σωστή κουβέντα όταν την χρειαστείς και ταυτόχρονα ήταν τόσο γεμάτη χαρά και ζωή, που ήταν η καλύτερη παρέα για εξόδους.
Την γνώρισα πριν από 16 σχεδόν χρόνια και γίναμε αμέσως φίλοι. Είχε έναν τρόπο μοναδικό να ισορροπεί τις δυσκολίες της δουλειάς με τις απαιτήσεις της ζωής. Σχεδόν μαγικά το κατάφερνε αυτό, δίχως προσπάθεια, δίχως δυσκολία. Και ταυτόχρονα μπορούσες να ποντάρεις πάνω της για να σε βγάλει ασπροπρόσωπο στη δουλειά.
Καμία δυσκολία δεν την πτόησε, καμία πρόκληση δεν μπορούσε να την κάνει να εγκαταλείψει την προσπάθεια.
Εργαζόταν αγόγγυστα για τη “Νέα Κρήτη” της οποίας υπήρξε εκλεκτό στέλεχος για πολλά χρόνια.
Αλλά όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Η Μαρία μας δεν είναι πια εδώ. Δεν είναι ανάμεσα στους ζωντανούς. Θα ζει για πάντα στις μνήμες και τις καρδιές μας, αλλά δεν θα ακούσουμε ξανά το γέλιο της, δεν θα την δούμε ξανά στο γραφείο της να στήνει σελίδες και να γράφει ρεπορτάζ και άρθρα.
Το πένθος είναι καθολικό για όλο τον δημοσιογραφικό κόσμο της Κρήτης. Όλοι γνώριζαν την Μαρία, όλοι την εκτιμούσαν ως επαγγελματία και την αγαπούσαν ως άνθρωπο.
Από την πλευρά μας, από τους συναδέλφους της στη “Ν.Κ.” και ολόκληρο τον όμιλο της ΚΡΗΤΗ TV, να εκφράσουμε τα ειλικρινή συλλυπητήρια μας στους οικείους τους.
