Στην Ουάσινγκτον υπογράφτηκε χθες πλαίσιο συμφωνίας μεταξύ του Ισραήλ, του Λιβάνου και των Ηνωμένων Πολιτειών με στόχο την επίτευξη «ειρήνης με διάρκεια» ανάμεσα στις δύο γειτονικές χώρες της Μέσης Ανατολής. Η συμφωνία, όπως παρουσίασε το Γαλλικό Πρακτορείο, θέτει τις βάσεις για ένα πολυεπίπεδο σχέδιο που συνδυάζει διπλωματικές, στρατιωτικές και αναπτυξιακές πρωτοβουλίες.
Κεντρικό στοιχείο της νοητής αυτής συμφωνίας είναι ότι «επαναβεβαιώνουν τον κοινό στόχο τους για εγκαθίδρυση ειρήνης και ασφάλειας με διάρκεια». Οι δύο πλευρές, σύμφωνα με το κείμενο, «δηλώνουν τη φιλοδοξία τους να θέσουν τέλος στη σύγκρουση στην οποία αντιπαρατίθενται (…) να εγκαθιδρύσουν σχέσεις καλής γειτονίας» και «επιβεβαιώνουν το δικαίωμα κάθε κράτους να υπάρχει εν ειρήνη».
Για την επίτευξη αυτού του στόχου το Ισραήλ και ο Λίβανος δεσμεύονται να «ρυθμίσουν τις διαφορές τους μέσω διμερών απευθείας διαπραγματεύσεων, με τη μεσολάβηση και την υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών». Παράλληλα, συγκροτήθηκε μια «ομάδα στρατιωτικού συντονισμού» με τη συμμετοχή των ΗΠΑ, που θα επιβλέπει την εφαρμογή της συμφωνίας-πλαισίου και θα λειτουργεί ως κανάλι επικοινωνίας μεταξύ των δυνάμεων των δύο χωρών.
Στο επίκεντρο της ασφαλούς επιστροφής στην κανονικότητα τίθεται ο ρόλος των λιβανικών Ενόπλων Δυνάμεων (FAL). Η συμφωνία προβλέπει ότι οι FAL «θα αποκαταστήσουν αποτελεσματικό κυρίαρχο έλεγχο στο σύνολο του λιβανικού εδάφους, υπό την προϋπόθεση του επαληθευμένου αφοπλισμού μη κρατικών ενόπλων ομάδων και της διάλυσης υποδομών που συνδέονται με αυτές, που θα επιτρέψει στις Δυνάμεις Άμυνας του Ισραήλ (IDF) να αποσυρθούν σταδιακά από το λιβανικό έδαφος». Στο κείμενο επισημαίνεται ότι η ανάληψη του ελέγχου θα αρχίσει από δύο «πιλοτικές ζώνες» και θα επεκταθεί με μελλοντική αμοιβαία συμφωνία.
Η συμφωνία, χωρίς να κατονομάζει αρχικά συγκεκριμένες οργανώσεις, αντιμετωπίζει ευθέως τον παράγοντα της δράσης μη κρατικών ένοπλων ομάδων. Σε επόμενη όμως παράγραφο αναφέρεται ρητά ότι οι ισραηλινές επιχειρήσεις στον Λίβανο «είναι μόνο η συνέπεια επιθέσεων, απειλής που αντιπροσωπεύουν και των εχθρικών προθέσεων μη κρατικών ένοπλων ομάδων και ιδίως της Χεζμπολάχ». Η συμφωνία επισημαίνει πως «η ισραηλινή κυβέρνηση δηλώνει ότι δεν έχει καμία εδαφική βλέψη στον Λίβανο».
Η λιβανική πλευρά δεσμεύεται επίσης σε κανόνες και ρήτρες κυριαρχίας: η κυβέρνηση του Λιβάνου απορρίπτει και θεωρεί παράνομη «κάθε αξίωση ενός κρατικού ή μη κρατικού παράγοντα να καταφεύγει στη βία στο όνομά της χωρίς τη ρητή εξουσιοδότησή της». Μετά την πλήρη ανάληψη ελέγχου των περιοχών από τον στρατό, «οι προσπάθειες ανοικοδόμησης που υποστηρίζονται από τη διεθνή κοινότητα θα αρχίσουν, και οι Λιβανέζοι άμαχοι θα μπορούν να επιστρέψουν με κάθε ασφάλεια στις ζώνες αυτές που θα τεθούν υπό τον αποκλειστικό έλεγχο των αρχών του λιβανικού κράτους».
Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναλαμβάνουν ενεργό ρόλο στην κινητοποίηση διεθνούς στήριξης για την ανοικοδόμηση. Το κείμενο προβλέπει ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες θα κινητοποιήσουν τους διεθνείς εταίρους τους για να προσφέρουν ενεργό υποστήριξη στη λιβανική κυβέρνηση προκειμένου να ανοικοδομήσει τη χώρα, να αποκαταστήσει τις υποδομές, να επανεκκινήσει την οικονομία και να δημιουργήσει προοπτικές ευημερίας».
Τέλος, ο Λίβανος «δεσμεύεται ρητά να εμποδίσει την εκτροπή κεφαλαίων που προορίζονται για την ανοικοδόμηση προς όφελος μη κρατικών ένοπλων ομάδων και οντοτήτων που συνδέονται με αυτές». Αν εφαρμοστούν τα προβλεπόμενα βήματα —αφοπλισμός, ανάκτηση κυριαρχίας, αποχώρηση των ισραηλινών δυνάμεων και διεθνής οικονομική στήριξη—, η συμφωνία προσπαθεί να δημιουργήσει ένα νέο πλαίσιο σταθερότητας στη βόρεια σύνορα της περιοχής.
