Η NASA ξεκίνησε επισήμως το πιο φιλόδοξο σχέδιό της μέχρι σήμερα: «Κατασκευάζουμε βάση στη Σελήνη», αναφέρθηκε σε ανακοίνωση μέσω του X — και χθες το βράδυ οι επικεφαλής της υπηρεσίας έδωσαν περισσότερα στοιχεία στη συνέντευξη Τύπου. Πρόκειται για μια μόνιμη εγκατάσταση που θα επιτρέψει σε αστροναύτες να ζουν και να εργάζονται στη Σελήνη στο πλαίσιο μακροχρόνιων επιστημονικών αποστολών, με την πρόθεση συνεργασίας τόσο με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA) όσο και με ιδιωτικές εταιρείες.
Ανάμεσα στους ιδιωτικούς εταίρους που ανακοινώθηκαν συγκαταλέγονται η Blue Origin του Τζεφ Μπέζος —ανταγωνιστική της SpaceX του Ιλον Μασκ— καθώς και εταιρείες όπως η Astrolab, η Lunar Outpost και η Firefly. Οι αξιωματούχοι της NASA μοιράστηκαν τον ενθουσιασμό τους, υποσχέθηκαν να «πάρουν όλο τον κόσμο μαζί» στη Σελήνη μέσω μιας νέας ενημερωτικής ιστοσελίδας, η οποία τέθηκε ήδη σε λειτουργία, και επανέλαβαν ότι ο απώτερος στόχος είναι η προετοιμασία για αποστολές στον Αρη.
«Η Αμερική επιστρέφει στη Σελήνη – και αυτή τη φορά για να μείνει», διακήρυξε ο διοικητής της NASA Τζάρεντ Αϊζακμαν, περιγράφοντας το όραμα για μια σεληνιακή παρουσία με διάρκεια. Ο επικεφαλής του προγράμματος Moon Base, Κάρλος Γκαρσία-Γκαλάν, έδωσε και μια πρώτη εικόνα της κλίμακας: η βάση σχεδιάζεται ώστε να καταλαμβάνει «εκατοντάδες τετραγωνικά μίλια».
Η NASA έχει διαχωρίσει το πρόγραμμα σε φάσεις και η πρώτη έχει ήδη ξεκινήσει. «Από τώρα έως το 2029 θα εργαστούμε ώστε η πρόσβαση στη σεληνιακή επιφάνεια να είναι μια διαδικασία υψηλής αξιοπιστίας», τόνισε ο Γκαρσία-Γκαλάν, θέτοντας σαφές χρονοδιάγραμμα για τα επόμενα βήματα.
Παρά τον ενθουσιασμό, υπάρχει και ρεαλισμός: όπως ανέφερε ο Αϊζακμαν, η διατήρηση ανθρώπινης ζωής στη Σελήνη, σε συνθήκες μικροβαρύτητας, «είναι από τις πιο δύσκολες προκλήσεις που υπάρχουν». Η ασφάλεια θα είναι κεντρική — «πρώτη προτεραιότητα» της NASA, διαβεβαίωσε η Λόρι Γκλέιζ, αναπληρώτρια διοικήτρια της Διεύθυνσης Ανάπτυξης Συστημάτων Εξερεύνησης.
Ο αρχιτέκτονας του προγράμματος, Νιούτζορ Μέρανσι, εξήγησε ότι η προκύπτουσα έκταση δεν αντιστοιχεί σε μια ενιαία, επίπεδη ζώνη, αλλά σε διασκορπισμένους τομείς που καλύπτουν διαφορετικές ανάγκες για επιστήμη, τεχνολογία και διαβίωση. Οι κατοικήσιμοι χώροι θα τοποθετούνται σε υψώματα για συνεχόμενη πρόσβαση σε ηλιακό φως, ενώ κρίσιμα ενεργειακά συστήματα θα απέχουν και κατά χιλιόμετρα για λόγους προστασίας από την ακτινοβολία — η συνολική εικόνα θα μοιάζει τελικά «με πόλη».
Στο πρακτικό επίπεδο, το σχέδιο προβλέπει πρώτα την αποστολή προηγμένων αυτόνομων οχημάτων και αυτοματοποιημένων συστημάτων για χαρτογράφηση του εδάφους, εγκατάσταση υποδομών και αξιολόγηση περιβαλλοντικών συνθηκών. Η αρχική φάση κατασκευής θα επικεντρωθεί σε βασικά συστήματα επιβίωσης: παραγωγή ενέργειας, κατοικίες υπό πίεση, προηγμένα συστήματα ανακύκλωσης νερού και αποβλήτων και θωράκιση έναντι ηλιακής ακτινοβολίας.
Στελέχη της NASA εκτιμούν ότι αυτά τα βασικά συστήματα θα μπορούσαν να είναι πλήρως λειτουργικά μέσα στα επόμενα πέντε έως επτά χρόνια. Μετά τη σταθεροποίηση των υποδομών, η υπηρεσία σχεδιάζει να υποστηρίζει τη βάση με επανδρωμένες αποστολές ανά εξάμηνο, ενώ ο τελικός στρατηγικός στόχος παραμένει ο Αρης: η σεληνιακή βάση θα λειτουργήσει ως πεδίο δοκιμών για την πρώτη επανδρωμένη αποστολή στον κόκκινο πλανήτη.
