Ο Παναθηναϊκός διανύει τις πιο εφιαλτικές του στιγμές από την ημέρα που ο Εργκίν Αταμάν κάθισε στον πάγκο του. Το ιστορικό κάζο με reverse sweep από την… πρωτάρα Βαλένθια, έβαλε τέλος στα άμεσα όνειρα για όγδοο ευρωπαϊκό. Ναι, αυτό το τρόπαιο που ήδη είχε πάει στο… Σούνιο πριν καν αγωνιστούν οι παίκτες στο παρκέ.
Μετά τα όσα έγιναν στη Βαλένθια που έφεραν την τιμωρία των τριών αγωνιστικών στον Δημήτρη Γιαννακόπουλο από τη EuroLeague, ο Παναθηναϊκός φρόντισε να ασχοληθεί σαν οργανισμός περισσότερο με αυτή την ποινή παρά με οτιδήποτε άλλο. Και να σου τα «ποιος θα μου φέρει το τρόπαιο με αυτοκίνητο στο Σούνιο», να σου τα χαρτόνια με τις φωτογραφίες του ιδιοκτήτη της ΚΑΕ σε κάθε θέση στο Telekom Center.
Βέβαια, για να φτάσει κανείς ως την τεράστια ανατροπή της Βαλένθια μεσολάβησαν πολλά. Αρκετά συνέβησαν τόσο στους δύο πρώτους αγώνες, όσο -κυρίως- κατά τη διάρκεια της σεζόν. Βαρύγδουπες δηλώσεις, απαξίωση των αντιπάλων, έπαρση που έρχεται κόντρα σε αυτό που πρεσβεύουν οι μεγάλοι ευρωπαϊκοί σύλλογοι, τοξικότητα μέχρις εσχάτων.
Ξεχνάει κανείς μήπως το σχόλιο του Δημήτρη Γιαννακόπουλου στον Γιώργο Μπαρτζώκα: «δεν πιστεύουμε, ξέρουμε» αναφορικά με την κατάκτηση της EuroLeague; Ίσως, είναι ώρα να δοθεί το 10% των χρημάτων από όσους αγόρασαν διαρκείας του Παναθηναϊκού για την επόμενη σεζόν. Αυτή δεν ήταν η… υπόσχεση αν ο Παναθηναϊκός δεν περνούσε στο Final Four που θα διοργανωθεί στην πράσινη έδρα με τα χρήματα των Ελλήνων φορολογούμενων;
Η πράσινη τοξικότητα άγγιξε πολύ υψηλά επίπεδα. Δεν την αντιλήφθηκαν μόνο απλοί οπαδοί άλλων ομάδων όπως εν προκειμένω της Βαλένθια. Την αντιλήφθηκαν προπονητές – που ποτέ δεν προκάλεσαν όπως ο Πέδρο Μαρτίνεθ που δεν είχε αποβληθεί ποτέ στην καριέρα του – την αντιλήφθηκαν παίκτες όπως ο Γουέιντ Μπάλντγουιν που δέχθηκε επίθεση επειδή έβαλε ένα απίθανο νικητήριο καλάθι και έκανε το… έγκλημα να πανηγυρίσει, την αντιλήφθηκε όλη η μπασκετική Ευρώπη και τα ξένα Μέσα που φρόντισαν να παρουσιάσουν την πραγματικότητα.
Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που συνέβη κάτι τέτοιο, ούτε καν η δεύτερη. Δεν ξεχνάει κανείς τους προπηλακισμούς στο ΟΑΚΑ μετά το 1-1 της Εφές στα περυσινά πλέι οφ της EuroLeague (με έναν σύλλογο που είναι άρρηκτα συνδεδεμένος ο Εργκίν Αταμάν και έφτασαν οι οπαδοί της ίδιας της τούρκικης ομάδας να τον αποδοκιμάζουν), ούτε φυσικά την άκρως πολεμική σειρά με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ την οποία… υπέγραψαν οι Ντιφαλά – Μπελόσεβιτς με τους διαδοχικούς ορισμούς.
Ή μήπως ξεχνάει κανείς τις επιθέσεις σε EuroLeague και διαιτητές επί προσωπικού τόσο από την ίδια την πράσινη ΚΑΕ όσο και από το… ανεπίσημο γραφείο Τύπου; Είναι αμέτρητα όσα έχουν συμβεί και την τρέχουσα σεζόν, σε μια διαδρομή που κάθε αγωνιστική είχε και μεγάλη δόση τοξικότητας από μία και μόνο πλευρά. Σε σημείο που απηύδησαν ακόμα και όσοι δεν τη βιώνουν στην καθημερινή μορφή της στην Ελλάδα.
Όσο για το αν πιστεύει κανείς «αν αυτοί οι παίκτες θα δουν το Final Four από την τηλεόραση;», την απάντηση την έδωσε την ίδιο το μπάσκετ. Αυτό που φροντίζει να τιμωρεί την έπαρση, την αλαζονεία και την τοξικότητα που… γεννιούνται από μια συγκεκριμένη ομάδα. Και η τιμωρία της θα είναι να δει το ΟΑΚΑ να κοκκινίζει με χιλιάδες φίλους του Ολυμπιακού που θα είναι εκεί να σπρώξουν την ομάδα τους στον τελικό και τη διεκδίκηση της κούπας. Αυτή από μόνη της είναι η πιο σκληρή τιμωρία για αυτές τις συμπεριφορές που δεν έχουν χώρο στο μπάσκετ.
Οι χιλιάδες ερυθρόλευκοι θα δείξουν τη στήριξή τους σε μια ομάδα που ουδέποτε έβγαλε έπαρση, ουδέποτε υποτίμησε, ουδέποτε θεώρησε οτιδήποτε «κεκτημένο» πριν καν αγωνιστεί κι αυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος όταν στην αντίπαλη πλευρά θα ακολουθήσει η σκληρή τιμωρία με το κατακόκκινο ΟΑΚΑ σε περίπου μια εβδομάδα…
