Η επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου στην Κίνα ξεκινά την Τετάρτη και η ατζέντα υπόσχεται έντονο διπλωματικό σφυροκόπημα: από το εμπόριο και την τεχνολογία έως τον πόλεμο στο Ιράν, όλοι περιμένουν απτά αποτελέσματα —ή τουλάχιστον συμβολισμούς μεγάλης βαρύτητας.
Στο επίκεντρο των προσδοκιών βρίσκεται ο ρόλος του Ιράν ως μοχλού πίεσης. Πηγές της Ουάσινγκτον στην Telegraph επισημαίνουν ότι ο πόλεμος έχει διαταράξει την παροχή περίπου 20% των κινεζικών εισαγωγών πετρελαίου και έχει οδηγήσει τις διεθνείς τιμές του αργού σε άνοδο, με επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία. Αμερικανοί αξιωματούχοι σκοπεύουν να «ασκήσουν πίεση» στο Πεκίνο ώστε να επηρεαστούν οι σχέσεις με την Τεχεράνη και να επιτευχθεί πολιτική αποκλιμάκωση.
Οι διαπραγματεύσεις αναμένεται να κινούνται σε πολλαπλά μέτωπα: η πιο «εύκολη» συμφωνία θα μπορούσε να είναι γεωργικής φύσης —μια δέσμευση αγοράς 25 εκατομμυρίων τόνων σόγιας ετησίως για τρία έτη— ή μια μεγάλη παραγγελία της Boeing για 500 αεροσκάφη 737 Max και δεκάδες επιπλέον αεροπλάνα. Ωστόσο, τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Κίνα ψάχνουν προϊόντα που θα ενισχύσουν το διμερές εμπόριο χωρίς να θίξουν κρίσιμες αλυσίδες εφοδιασμού και ζητήματα εθνικής ασφάλειας.
Παράλληλα, στο τραπέζι βρίσκονται και οι αμοιβαίες κυρώσεις και δασμοί. Αναλυτές εκτιμούν ότι το πιθανότερο αποτέλεσμα είναι παράταση της «εκεχειρίας» στους δασμούς που συμφωνήθηκε στην τελευταία συνάντηση του κ. Τραμπ και του κ. Σι στην Μπουσάν — για βαθύτερες παραχωρήσεις όμως οι διαφορές παραμένουν μεγάλες.
Η τεχνολογία και οι ημιαγωγοί είναι κρίσιμος κόμβος της διαπραγμάτευσης. Το Πεκίνο ζητά χαλάρωση των περιορισμών στην εξαγωγή προηγμένων τσιπ τεχνητής νοημοσύνης που θα μπορούσαν να ενισχύσουν εγχώριους ανταγωνιστές. Σημειωτέον ότι τον Μάρτιο ο David Sacks παραιτήθηκε από τον ρόλο του «τσάρου» της τεχνητής νοημοσύνης του Λευκού Οίκου και ήταν από τους υποστηρικτές πωλήσεων τεχνολογίας στην Κίνα ως μέσου «εθισμού» της κινεζικής αγοράς στην αμερικανική τεχνολογία.
Αντίθετα, η Ουάσιγκτον επιδιώκει από το Πεκίνο να χαλαρώσει τους περιορισμούς στην παροχή σπάνιων γαιών και κρίσιμων ορυκτών που είναι αναγκαία για την αμυντική βιομηχανία των ΗΠΑ. Η Κίνα συνδέει τέτοιου είδους εμπορικές κινήσεις με αμοιβαίες παραχωρήσεις στα τσιπ, καθιστώντας τις συνομιλίες περίπλοκες και αμοιβαία εξαρτώμενες.
Τα εξοπλιστικά και η στρατιωτική τεχνολογία παραμένουν επίσης φλέγον ζήτημα. Αμερικανικές υπηρεσίες ισχυρίζονται ότι το Πεκίνο έχει χρησιμοποιήσει τρίτες χώρες για να στείλει συστήματα αεράμυνας στο Ιράν, μια εξέλιξη που έχει οδηγήσει τον Ντόναλτ Τραμπ σε απειλές για νέα δασμικά μέτρα. Ανώνυμες πηγές στην Telegraph τονίζουν: «Θέλουν να διακόψουν τον εξοπλισμό και τον επανεξοπλισμό των Ιρανών. Θέλουν να σταματήσει οποιαδήποτε άμεση υποστήριξη. Υπάρχει μια τεράστια ομάδα ανθρώπων που θέλουν να διακοπεί εντελώς η ιρανική προμήθεια πετρελαίου».
Μέσα στην αμερικανική διοίκηση, όμως, υπάρχει έντονη σύγκρουση για το πόσο «έδαφος» πρέπει να παραχωρηθεί στο Πεκίνο — μια εσωτερική διαμάχη που μπορεί να φέρει μεγαλύτερα προβλήματα στο επιτελείο του Ντόναλτ Τραμπ παρά να λύνει χονδροειδείς κρίσεις. Μια εκτεταμένη παραχώρηση όπως η Ταϊβάν θεωρείται εκτός συζήτησης: ανώτερες κυβερνητικές πηγές, αναλυτές και διπλωμάτες συμφωνούν ότι μια «μεγάλη συμφωνία», όπως η Ταϊβάν σε αντάλλαγμα για τον τερματισμό του πολέμου, δεν βρίσκεται στο τραπέζι.
Πέρα από τις ουσιαστικές συμφωνίες, μεγάλο ενδιαφέρον υπάρχει και για την τελετουργία της υποδοχής. Θα είναι μεγαλόπρεπη ή συντηρητική η φιλοξενία του Σι Τζινπίνγκ; Η εικόνα έχει σημασία: το 2017, όταν ο Σι Τζινπίνγκ προσέφερε στον Ντόναλτ Τραμπ ιδιωτική ξενάγηση στην Απαγορευμένη Πόλη, παιδιά που κυμάτιζαν σημαίες τον υποδέχτηκαν στο αεροδρόμιο, ενώ η Άννα Κέλι, αναπληρώτρια γραμματέας Τύπου του Λευκού Οίκου, είχε δηλώσει: «Αυτή θα είναι μια επίσκεψη τεράστιας συμβολικής σημασίας».
Στο τέλος, οι προσδοκίες των αναλυτών συγκλίνουν στην εκτίμηση ότι η συνάντηση πιθανότατα θα οδηγήσει σε διατήρηση της πρόσκαιρης ηρεμίας γύρω από δασμούς και εμπόριο. Για τις βαθύτερες, στρατηγικές παραχωρήσεις —από τσιπ μέχρι σπάνιες γαίες και τον ρόλο της Κίνας στο Ιράν— οι απαντήσεις θα φανούν στο διακύβευμα των διαπραγματεύσεων και στην αφετηρία των εξωτερικών πολιτικών επιλογών που θα ακολουθήσουν.
