Θυμό και οργή εκφράζει ο πατέρας της Μυρτώς, η οποία έχασε τη ζωή της στην Κεφαλονιά, μετά τις δηλώσεις των συνηγόρων υπεράσπισης των δύο κατηγορουμένων, ηλικίας 66 και 23 ετών. Μιλώντας στο ΑΝΤ1, ο πατέρας δεν έκρυψε την αγανάκτησή του για τους ισχυρισμούς που διατυπώθηκαν.
«Είμαι θυμωμένος από τον Θεό μέχρι τον τελευταίο διάολο» λέει χαρακτηριστικά.
Αναφερόμενος ειδικά στον 66χρονο και στους ισχυρισμούς της υπεράσπισης, δήλωσε: «Ποιος είναι ο 66χρονος που βγαίνει και λέει ο δικηγόρος του ότι ήθελε το παιδί μου να πάνε εκδρομή μαζί; Να κάνουν τι με τον γελοίο; Να είναι χορηγός της; Τι είναι η κόρη μου;».
Στην ίδια συνέντευξη επανέλαβε με σκληρή γλώσσα την αντίδρασή του στις δηλώσεις του νομικού εκπροσώπου: «Ο κύριος συνήγορος του κυρίου Ολίβιου, Ολίβια, είναι ψεύτης ελεεινός και λέει ψέματα πως είχα την κόρη μου πέντε ημέρες, την είχα διώξει από το σπίτι και την είχα στο παγκάκι. Ακούτε πράγματα που πρέπει να τα φτύνετε, να τα σιχαίνεστε. Πώς είναι δυνατόν να έλειπε η κόρη μου στα παγκάκια εκείνο το βράδυ και εμείς να ανταλλάσσαμε λόγια αγάπης μέχρι δύο ώρες πριν μου σκοτώσουν το παιδί» ανέφερε στη συνέχεια.
Ο πατέρας υπογράμμισε επίσης την απαξιωτική εικόνα που, όπως λέει, επιχειρούν να παρουσιάσουν για το παιδί του: «Το επάγγελμα του δικηγόρου είναι λειτούργημα. Να πάψει να λέει ψέματα γιατί ως εδώ και μη παρέκει. Το παιδί μου είχε δύο ελαττώματα. Έτυχε να γεννηθεί, ο Θεός να το κάνει όμορφο, αγγελούδι και ήταν και άβγαλτο. Όσα παιδιά είναι άβγαλτα και όμορφα κινδυνεύουν. Είναι εν δυνάμει να πάθουν ό,τι έπαθε το παιδί μου. Και να βγαίνει ο κάθε καραγκιόζης και να μου λέει αυτά τα αίσχη που μου λέει.
Και να βγαίνει να λέει για ένα παιδί που εγώ να δεχτώ ότι το παιδί μου ήταν π@@, ότι το παιδί μου έκανε το ένα το άλλο, τα έκανε όλα. Δεν σέβεται ένα παιδί, ένα αγγελούδι που έφυγε και το θάψαμε; Σε λίγο θα πάμε ότι του πήρε ναρκωτικά η κόρη μου. Εκεί θα το φτάσουμε το θέμα. Ή αν ήταν βαμμένη; Αυτό είναι το πρόβλημα; Αν ήταν βαμμένη η κόρη μου; Αν είναι το αδίκημα ότι ήταν βαμμένη η κόρη μου ζητάμε και συγγνώμη».
Σχετικά με την ψυχική κατάσταση της οικογένειας, ο πατέρας περιέγραψε χωρίς περιστροφές την εξάντληση και τον πόνο τους: «Δεν περιγράφεται η κατάστασή μας. Με φάρμακα είμαστε, με ψυχολογικές υποστηρίξεις, να σταθούμε όρθιοι να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας μέχρι να δούμε τι θα γίνει με αυτήν την τραγική υπόθεση και με τα ψέματα που ακούγονται στις τηλεοράσεις και παντού. Η μάνα της είναι με χάπια στο νοσοκομείο γιατί είμαστε όλη μέρα πάνω στον τάφο του παιδιού μας και κλαίμε. Ζούμε το δράμα μας».
