Η επικείμενη αύξηση του κατώτατου μισθού στα 920 ευρώ από την 1η Απριλίου 2026 φέρνει σημαντικές αλλαγές στο κόστος εξαγοράς των πλασματικών ετών ασφάλισης για χιλιάδες ασφαλισμένους. Το νέο κατώτατο μισθό θα προκαλέσει αύξηση στο μηνιαίο κόστος εξαγοράς σε 184 ευρώ, ενώ ετησίως το κόστος διαμορφώνεται σε 2.208 ευρώ.
Με αυτή την εξέλιξη, οι αιτήσεις που υποβάλλονται μετά την 1η Απριλίου 2026 θα επιβαρύνονται με το νέο κόστος, ενώ οι ασφαλισμένοι που θα έχουν ήδη καταθέσει αίτηση έως τις 31 Μαρτίου 2026 θα “κλειδώσουν” το παλιό κόστος.
Αυτή η αύξηση αφορά κυρίως μισθωτούς κοντά στον κατώτατο μισθό και δημοσίους υπαλλήλους που υποβάλλουν νέες αιτήσεις, καθώς και ελεύθερους επαγγελματίες και αγρότες, λόγω των αυξημένων ασφαλιστικών εισφορών. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες, που αντιμετωπίζουν διαρκείς ανατιμήσεις, αναζητούν συχνά την εξαγορά πλασματικών ετών προκειμένου να διασφαλίσουν καλύτερες συνταξιοδοτικές συνθήκες.
Η αναγνώριση πλασματικού χρόνου ασφάλισης παρουσιάζεται ως κρίσιμος παράγοντας για πολλούς ασφαλισμένους, καθώς οι απαιτήσεις για συνταξιοδότηση έχουν γίνει πιο αυστηρές, με τον γενικό χρόνο ασφάλισης να απαιτεί πλέον τη συμπλήρωση 35 έως 40 ετών. Σε αυτή την κατεύθυνση, οι ασφαλισμένοι βλέπουν την εξαγορά πλασματικών ετών ως τρόπο να πετύχουν τους στόχους τους, είτε για κατοχύρωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος είτε για έξοδο στα 62 μέσω της συμπλήρωσης 40ετίας.
Πιο συγκεκριμένα, το ισχύον πλαίσιο παρέχει τη δυνατότητα στους ασφαλισμένους να εξαγοράσουν από 5 μέχρι 7 χρόνια πλασματικής ασφάλισης. Αυτή η δυνατότητα είναι κρίσιμη, ιδιαίτερα για τους δημόσιους υπαλλήλους και άλλες ειδικές κατηγορίες που επιθυμούν να κατοχυρώσουν συνταξιοδοτικά δικαιώματα κάτω από ευνοϊκότερους όρους.
Κατηγορίες ασφαλισμένων που μπορούν να επωφεληθούν από την εξαγορά πλασματικών ετών περιλαμβάνουν γονείς ανηλίκων και μητέρες ανηλίκων στο Δημόσιο, δημόσιους υπαλλήλους που στοχεύουν να συμπληρώσουν 35ετία, καθώς και ασφαλισμένους σε πρώην ΕΤΑΑ και ΟΑΕΕ. Οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν τη δυνατότητα να αναγνωρίσουν έως 12 πλασματικά έτη, σε αντίθεση με τους ιδιωτικούς που περιορίζονται σε 7 έτη, με αποτέλεσμα να προκύπτουν διαφορές και ανισότητες στο κομμάτι της συνταξιοδότησης.
Η αυξημένη αναγνώριση πλασματικών ετών για τους δημόσιους υπαλλήλους υπογραμμίζει τις διαφορές στον τομέα της ασφάλισης, καθώς οι παλαιοί ασφαλισμένοι μπορούν να επωφεληθούν από επιπλέον δυνατότητες, εξαγοράζοντας πλασματικά έτη μέχρι το 2012. Αυτό δημιουργεί διαφορετικά επίπεδα δυνατοτήτων στην εξαγορά πλασματικών χρόνων, αναβαθμίζοντας έτσι τη θέση των δημοσίων υπαλλήλων σε σχέση με τους ιδιωτικούς.
