Η κυβέρνηση Τραμπ ανακήρυξε πόλεμο κατά του Ιράν τον Φεβρουάριο του 2026, με πέντε σαφώς καθορισμένους στόχους. Στη συνάντηση που προγραμματίζεται για το Σάββατο (11.04.2026) στην πρωτεύουσα του Πακιστάν, Ισλαμαμπάντ, Αμερικανοί και Ιρανοί αξιωματούχοι θα υπογράψουν μια μόνιμη ειρηνευτική συμφωνία, ενώ η διεθνής προσοχή επικεντρώνεται στα αποτελέσματα της στρατηγικής αυτής, σύμφωνα με τη Washington Post.
Εν μέσω μιας εύθραυστης εκεχειρίας, είναι αβέβαιο αν οι πολεμικοί στόχοι του Προέδρου Τραμπ έχουν επιτευχθεί. Η πολιτική και οικονομική ζημιά είναι σημαντική, και τα ζητήματα που σχετίζονται με τη διεθνή πολιτική και τη συνοχή του ΝΑΤΟ παραμένουν ανοιχτά.
Η Washington Post αναφέρει τους πέντε κύριους στόχους του Τραμπ στον πόλεμο κατά του Ιράν. Ο ίδιος ισχυρίζεται πως έχει επιτύχει όλους τους στόχους, αναφέροντας μια “ολοκληρωτική και πλήρη νίκη”, ωστόσο οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η κατάσταση είναι πιο περίπλοκη.
1. Καταστροφή της πυραυλικής βιομηχανίας
Ο Τραμπ είχε δεσμευτεί να εξαλείψει την πυραυλική υποδομή της Τεχεράνης. Ο υπουργός Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, δήλωσε στις 8 Απριλίου 2026 ότι οι ΗΠΑ κατέστρεψαν το πρόγραμμα, τους εκτοξευτές και τις μονάδες παραγωγής, κάνοντάς το Ιράν ανίκανο να ανανεώσει το οπλοστάσιό του.
Ωστόσο, σύμφωνα με το Soufan Center, το Ιράν εξακολουθεί να εκτοξεύει έως και 20 πυραύλους ημερησίως κατά του Ισραήλ. Αν και ο αριθμός έχει μειωθεί κατά 90%, ο Nick Carl του American Enterprise Institute επισημαίνει ότι το 10% που παραμένει συνεχίζει να είναι εξαιρετικά επικίνδυνο και ακριβές.
Οι ειδικοί σημειώνουν ότι η ιρανική πυραυλική βιομηχανία, σχεδόν εξ ολοκλήρου ανεπτυγμένη εγχώρια από τη δεκαετία του ’80, αποδεικνύεται πολύ πιο ανθεκτική από ό,τι φαίνεται σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο.
2. Εκμηδένιση του ιρανικού ναυτικού
Το Πεντάγωνο ενημερώνει ότι το 90% του κανονικού ναυτικού του Ιράν βρίσκεται πλέον στον βυθό του Αραβικού Κόλπου. Ο Στρατηγός Dan Caine γνωστοποίησε ότι 150 πλοία έχουν βυθιστεί και το 95% των ναυτικών ναρκών έχει καταστραφεί.
Παρά την εκτενή στρατιωτική αποδυνάμωση, η επισφάλεια στον αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ συνιστά το μεγαλύτερο ζήτημα. Όπως παρατήρησε ο Joseph Rodgers του CSIS, το Ιράν έχει μεταφέρει τη σύγκρουση σε επίπεδο οικονομικού πολέμου, πλήττοντας εμπορικά δεξαμενόπλοια με πυραύλους και drones από την ξηρά, κρατώντας έτσι τα στενά κλειστά και την παγκόσμια οικονομία υπό πίεση.
3. Εξουδετέρωση των ενόπλων συμμάχων του Ιράν
Η επιχείρηση “Epic Fury” είχε ως στόχο τις υποδομές εντός του Ιράν, όμως σύμφωνα με αναλυτές, μεγάλο μέρος του δικτύου συμμάχων παραμένει ανέπαφο στην περιοχή.
Παρά τις δεσμεύσεις για εξάλειψη των απειλών που προέρχονται από τη Χεζμπολάχ και τους Χούθι, οι ισραηλινοι βομβαρδισμοί στον Λίβανο έχουν αυξηθεί, απειλώντας τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις.
4. Πυρηνικά προγράμματα και ουράνιο
Μετά την επιχείρηση “Midnight Hammer” τον προηγούμενο Ιούνιο, ο Τραμπ υποστηρίζει ότι οι πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν έχουν καταστραφεί. Ωστόσο, αναφορές αναφέρουν ότι μεγάλες ποσότητες εμπλουτισμένου ουρανίου παραμένουν κρυμμένες σε υπόγειες εγκαταστάσεις.
Η πρόθεση του Προέδρου να “ξεθάψει και να απομακρύνει” το ουράνιο θεωρείται από τους ειδικούς ως μια επιχείρηση τεράστιας κλίμακας και εξαιρετικά επικίνδυνη, χωρίς μέχρι τώρα να υπάρχει επιβεβαιωμένη συμφωνία από την ιρανική πλευρά.
5. Πίεση για αλλαγή καθεστώτος
Η δολοφονία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ την πρώτη ημέρα του πολέμου θεωρήθηκε από τον Τραμπ ως η επιτυχής ολοκλήρωση της “Αλλαγής Καθεστώτος”.
Ωστόσο, η ανάληψη της εξουσίας από τον γιο του, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, διατήρησε τη σκληρή θεοκρατική δομή της χώρας. Ο αναλυτής Behnam Ben Taleblu τονίζει ότι, παρά την αδυναμία του καθεστώτος, αυτό παραμένει επικίνδυνο και υποστηριζόμενο από τους Φρουρούς της Επανάστασης με προσανατολισμό στην εκδίκηση.
