Ο Εργκίν Αταμάν δεν φταίει ποτέ. Κι αν τυχόν κάποια στιγμή δηλώσει με κρύα καρδιά ότι φταίει για κάτι, στην πραγματικότητα εννοεί ότι το μόνο του φταίξιμο είναι πως οι παίκτες που αγωνίστηκαν δεν ακολούθησαν το πλάνο του. Το «σύστημα» όπως έχει επικρατήσει να περιγράφεται σχεδόν παγκοσμίως οτιδήποτε σχετίζεται με διατάξεις και προπονητικά πλάνα, ονομασία προερχόμενη πιθανότατα από τον όρο sistema που χρησιμοποιούσαν οι Ιταλοί όταν αναφέρονταν στο περίφημο WM (3-2-2-3) του Χέρμπερτ Τσάπμαν από τη δεκαετία του 1920.
Τα ματς της Basket League για τους δυο αιώνιους είναι κάτι ανάμεσα σε αγγαρεία και προπόνηση. Που σημαίνει ότι δεν έχουν κανένα περιθώριο ήττας, όταν βεβαίως δεν αγωνίζονται μεταξύ τους. Τελευταία φορά που ηττήθηκε ο Παναθηναϊκός σε μη ντέρμπι ήταν πρόπερσι (5 Φεβρουαρίου 2024 από τον Άρη στο ΟΑΚΑ, παρά τη σφαγή των Κιτρίνων που έκανε ακόμα τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο να παραδεχθεί το διαιτητικό αίσχος υπέρ της ομάδας του), ενώ ο Ολυμπιακός παραμένει αήττητος στις εγχώριες διοργανώσεις από τον Απρίλιο του μακρινού 2019.
Κάποιες φορές ωστόσο, οι αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος προσφέρουν τη δυνατότητα μιας μορφής εξιλέωσης, όταν έχει προηγηθεί μια πολύ άσχημη εμφάνιση στην Ευρωλίγκα. Μια τέτοια είχε ο Παναθηναϊκός στη Θεσσαλονίκη την Κυριακή, όπου προερχόμενος από την ήττα-σοκ στο Μόναχο καλούταν να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και να δείξει – έστω και κόντρα σε μια σαφώς κατώτερη ομάδα – ότι υπάρχει ζωή και χωρίς τον Κέντρικ Ναν.
Μόνο που αποδείχθηκε ότι ζωή χωρίς τον Ναν δεν υπάρχει, τουλάχιστον προς το παρόν. Ο ΠΑΟΚ επέστρεψε από το -21 παρότι ο Ζντοβτς είχε αποβληθεί από το τέλος του πρώτου δεκαλέπτου (δύσκολα μπορεί να θυμηθεί κάποιος αποβολή προπονητή σε αντίστοιχο χρονικό σημείο) αλλά όταν έφτασε στο +5 το ρεζερβουάρ φάνηκε να αδειάζει και τα αλλεπάλληλα λάθη στο τελευταίο δίλεπτο γλίτωσαν τον Παναθηναϊκό από μεγάλους μπελάδες. Και πιθανότατα από τη δεδομένη απώλεια του πλεονεκτήματος έδρας ενόψει τελικών.
Δεν θα μπούμε στη διαδικασία να αναφερθούμε στην απόδοση των διαιτητών (αυτή που κατάφερε να κάνει έξαλλο τον Ζντοβτς μετά από μόλις 9 λεπτά αγώνα) και ειδικά στο κρίσιμο τελευταίο διάστημα του ματς. Το αντικείμενο της κουβέντας μας είναι η αγωνιστική εικόνα του Παναθηναϊκού και το κατά πόσο ο Αταμάν έχει δίκιο να τα βάζει με τους παίκτες του. Ή για να το διατυπώσουμε καλύτερα, το γιατί δεν έχει δίκιο και πώς αυτό αποδεικνύεται.
«Κάποιοι παίκτες διέλυσαν ξανά το σύστημά μας» δήλωσε ο Τούρκος προπονητής στη συνέντευξη Τύπου μετά τον αγώνα στην Πυλαία. Μόνο πρωτοτυπία δεν συνιστά η προσέγγιση «φταίνε οι παίκτες και όχι εγώ» του Αταμάν, όμως πλέον δεν πείθονται ούτε οι πιο φανατικοί φίλοι του μπασκετικού Παναθηναϊκού. Τους διαχωρίζουμε διότι έτσι κι αλλιώς οι περισσότεροι οπαδοί του ΠΑΟ δηλώνουν εδώ και χρόνια πως δεν ασχολούνται με το ποδόσφαιρο και… «μόνο μπάσκετ, φιλαράκι». Όπως έλεγε και ο «Γιαννάκης» στην πρόσφατη διαφήμιση της Cosmote – Telekom που, παρότι χορηγός ονοματοδοσίας του ΟΑΚΑ, ουσιαστικά σατίριζε δίχως οίκτο τον μέσο πράσινο οπαδό.
Ο Παναθηναϊκός μπήκε στη φετινή σεζόν με μια γραμμή γκαρντ που πολλοί τη θεωρούν ως την κορυφαία της Ευρώπης. Ειδικά μετά την προσθήκη του Τι Τζέι Σορτς που ήταν ένας από τους κορυφαίους παίκτες στη Euroleague την περασμένη χρονιά, συν αυτή του Βασίλη Τολιόπουλου που προερχόταν από σπουδαίες εμφανίσεις με τον Άρη. Ο οποίος έφυγε ως πρωταγωνιστής για να γίνει κάτι λιγότερο από συμπληρωματικός στους Πράσινους, παίζοντας στην Ευρωλίγκα λιγότερο και από τότε που ήταν πιτσιρικάς στον Ολυμπιακό.
Ναν, Σλούκας, Σορτς, Γκραντ και Τολιόπουλος συνθέτουν μια πεντάδα που ομολογουμένως δεν τη συναντάς σε άλλη ευρωπαϊκή ομάδα, ειδικά σε επίπεδο ατομικού ταλέντου. Τι ισχύει όμως στην πραγματικότητα; Όταν λείπει ο Ναν, ο Παναθηναϊκός υπολειτουργεί. Και σε κάποιες περιπτώσεις δεν λειτουργεί καθόλου.
Κόντρα στον ΠΑΟΚ ο Παναθηναϊκός σκόραρε 74 πόντους με το ζόρι και οι 23 εξ αυτών προήλθαν από βολές. Ομάδα με 51 πόντους εντός παιδιάς απέναντι σε σαφώς υποδεέστερο αντίπαλο (οι Θεσσαλονικείς προέρχονταν από διασυρμό στο Μπιλμπάο συν τοις άλλοις) σε πείθει ότι έχει επιθετικό πρόβλημα και ότι σε καμία περίπτωση δεν διαθέτει την ποιότητα και τους παίκτες που έχει στη διάθεσή του ο Αταμάν.
Στο Μόναχο οι Πράσινοι σκόραραν 78, τέσσερις παραπάνω απ’ όσους έβαλαν στην ήττα από την Αρμάνι στο ΟΑΚΑ. Ακόμα και στα ματς με τον Ναν είναι προβληματικός ο Παναθηναϊκός, χωρίς αυτόν όμως τα πράγματα είναι πάντα χειρότερα. Στο πρώτο ευρωπαϊκό παιχνίδι που απουσίασε φέτος ο Αμερικανός ήρθε μια οδυνηρή ήττα. Πέρυσι, ο Κέντρικ Ναν έχασε ένα παιχνίδι όλο κι όλο στην Ευρώπη και οι Πράσινοι έχασαν τα αβγά και τα καλάθια στην Πόλη (93-67 από την Εφές στην 15η αγωνιστική).
Συνεπώς, 0/2 χωρίς τον πιο χαρισματικό σκόρερ του ο ΠΑΟ την τελευταία διετία στην Ευρωλίγκα. Κι αν συνυπολογίσουμε και τη φετινή ήττα από τον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ, τότε 0/3 κόντρα σε ομάδες Euroleague. Μιλάμε για το ματς πρωταθλήματος που από τους πρωταθλητές Ελλάδας έλειπαν οι Φουρνιέ, Γουόκαπ και ΜακΚίσικ και που αγωνίστηκε ως βασικός άσος ο Σέιμπεν Λι.
Η λογική λέει πως αυτό το αρνητικό σερί θα σταματήσει στο αυριανό ματς κόντρα στην Μπασκόνια (αν τελικώς απουσιάσει ο Ναν), με τον χιλιοτραγουδισμένο Ντιφαλά να επιστρέφει στο ΟΑΚΑ σε μια κρίσιμη συγκυρία για τους Πράσινους. Ακόμα κι έτσι όμως, οι εντυπώσεις δύσκολα θα αλλάξουν. Το περιβόητο «σύστημα» στο οποίο αναφέρθηκε ο Εργκίν Αταμάν δεν είναι τίποτε άλλο από το «πάρτε την μπάλα οι καλοί και κάντε κάτι». Και ειδικά ο Ναν.
Ο Αμερικανός έχει βγάλει πολλές φορές τον ΠΑΟ (και τον Αταμάν) από τη δύσκολη θέση και ο Τούρκος το ξέρει καλά. Θεωρητικά στη φετινή σεζόν θα έπρεπε να τον χρειάζεται λιγότερο, αφού υπάρχει πληθώρα γκαρντ με έφεση στη δημιουργία και το σκοράρισμα. Από τη θεωρία ως την πράξη όμως, οι διαφορές μπορεί να είναι τεράστιες.
Το σίγουρο είναι ένα: «σύστημα» στον Παναθηναϊκό του Αταμάν δεν υπάρχει, τουλάχιστον όπως το αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι μπασσκετόφιλοι. Η πλειοψηφία των πράσινων plays βασίζεται στην αυτενέργεια των παικτών και ειδικά των περιφερειακών. Όσο κι αν το επιθετικό ταλέντο είναι ζητούμενο για όλους, μια ομάδα χρειάζεται κι άλλα πράγματα ώστε να έρθει σε μια ισορροπία. Η εικόνα του Αταμάν να κάθεται άπραγος στον πάγκο όταν τα πράγματα στραβώνουν είναι ακριβώς η αποτύπωση των παραπάνω.
Στις βραδιές που δεν μπορεί να καθαρίσει ο Ναν ή έστω ο Σλούκας με κάποιες προσωπικές φάσεις, ο Αταμάν δίνει την εντύπωση απογοητευμένου ανθρώπου που έχει συμβιβαστεί με αυτό που έρχεται. Και είναι πολύ λογικό να αναρωτιούνται αρκετοί για το τι μοίρα θα περίμενε τον ΠΑΟ με τον Τούρκο στον πάγκο αν ο… Ολυμπιακός δεν είχε ανακαλύψει την περίπτωση του Κέντρικ Ναν το καλοκαίρι του 2023…
