Ο Ολυμπιακός έχασε έναν από τους τρεις ενεργούς στόχους του στη σεζόν και δεδομένα θα παραδώσει τα σκήπτρα του στο Κύπελλο μετά την περσινή κατάκτηση επί του ΟΦΗ.
Αυτή είναι η απλή ανάγνωση του αποκλεισμού από τον ανώτερο -χθες και γενικότερα το τελευταίο διάστημα- ΠΑΟΚ, που έδειξε στο «Γ. Καραϊσκάκης» ότι αποτελεί τον πιο δυνατό ανταγωνιστή των Ερυθρόλευκων στη μάχη του τίτλου. Κι αυτό γιατί η έως τώρα εικόνα αλλά και απόδοση της ΑΕΚ στα ντέρμπι με τους συνδιεκδικητές του τίτλου, δεν ήταν πειστική για να τη βάλει πιο ενεργά στην κουβέντα ενόψει playoffs, γιατί βαθμολογικά παραμένει προφανώς στο κόλπο.
Αν το δούμε αγωνιστικά όμως, δεν ήταν απλώς ένας αποκλεισμός ανάμεσα στον πρώτο και τον δεύτερο της κατάταξης στο πρωτάθλημα, αλλά ένα ηχηρό καμπανάκι για τη συνέχεια των Πειραιωτών εντός συνόρων. Και λέμε μόνο για «εντός» καθώς στην Ευρώπη είναι μια άλλη κουβέντα και τα πάντα θα εξαρτηθούν από το ματς με την Μπάγερ Λεβερκούζεν και μετέπειτα (εφόσον έρθει η νίκη με τους Γερμανούς) στον «τελικό» πρόκρισης με τον Άγιαξ στο Άμστερνταμ.
Καμπανάκι τόσο αγωνιστικό όσο και θέμα νοοτροπίας, καθώς κανείς δεν σου εξασφαλίζει νίκες… στο χαλαρό. Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ είναι ο πρώτος που θέλει τους παίκτες του, από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο του ρόστερ, στην «τσίτα» και επίσης ο πρώτος που ανέλαβε την ευθύνη για την απόδοση της ομάδας του σε ένα νοκ-άουτ προημιτελικό που ουσιαστικά έκρινε έναν τίτλο.
Ο Ολυμπιακός όχι μόνο δεν ήταν αυτός που έπρεπε αλλά με τον τρόπο που αγωνίστηκε, το έκανε κι εύκολο στον ΠΑΟΚ. Ο Δικέφαλος του Βορρά ήταν άψογα στημένος στο τακτικό κομμάτι, αρκετά διαβασμένος για να κόψει τις δεύτερες μπάλες στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου, που είναι και από τα πιο δυνατά σημεία στο παιχνίδι του Ολυμπιακού, και γενικότερα εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο τους κενούς χώρους και κατά βάση τις μεγάλες αποστάσεις που είχαν οι στόπερ με τα χαφ των γηπεδούχων.
Στο μεσοδιάστημα από τη μεσαία γραμμή μέχρι τον άξονα της μεγάλης περιοχής, ο ΠΑΟΚ ήταν απόλυτος κυρίαρχος στο πρώτο ημίχρονο, κέρδισε σχεδόν όλες τις μονομαχίες και με άνεση πατούσε την «ερυθρόλευκη» περιοχή, ακόμα και στη μέτρια προς κακή βραδιά του Κωνσταντέλια. Τη δουλειά την έκαναν ξανά με κουβαλήματα μπάλας οι Ζίβκοβιτς – Τάισον ενώ κομβική ήταν και η συνεισφορά των Μεϊτέ – Οζντόεφ, με τον πρώτο να κρατά τις ισορροπίες στο κέντρο των Ασπρόμαυρων και τον δεύτερο να πατάει περιοχή και να καλύπτει τα διπλάσια χιλιόμετρα από τον Ντάνι Γκαρθία.
Και μιας που αναφέραμε τον Ισπανό μέσο, είναι απορίας άξιο το πώς έμεινε στο χορτάρι μέχρι και το 65′ από τη στιγμή που δεν έδινε τίποτα τόσο τακτικά όσο και δημιουργικά. Ο Μουζακίτης έμοιαζε και ήταν απελπιστικά μόνος στη μεσαία γραμμή του Ολυμπιακού και με τον Τσικίνιο εκτός κλίματος αγώνα και σε… αδιέξοδο από τους χώρους που έκλειναν οι αντίπαλοι, όλο το βάρος έπεσε ξανά στα άκρα.
Μια επανάληψη των όσων έχουμε γράψει ξανά για το κακό συνήθειο του Ολυμπιακού όποτε τα βρίσκει σκούρα να το… ρίχνει στις σέντρες. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η αγωνιστική του αφέλεια στα μεσοαμυντικά του καθήκοντα, σαν να μην είχε αντιμετωπίσει τον ίδιο ΠΑΟΚ πριν 3 μήνες, έκανε τα πράγματα υπερβολικά εύκολα για το σύνολο του Λουτσέσκου και ακατόρθωτα για αυτό του Μεντιλίμπαρ, που κατάφερε να απειλήσει με τελική στην εστία μέσα από την περιοχή μόνο στο 91ο λεπτό, στο πλασέ του Ταρέμι πάνω στον Τσιφτσή.
Ένας Τσιφτσής που αντέδρασε εξαιρετικά στη σουτάρα του Μουζακίτη λίγο μετά το 70′ και ουσιαστικά επέτρεψε στον ΠΑΟΚ να κάνει απλή διαχείριση μέχρι το τέλος για να πάρει το πιο άνετο «διπλό» της ιστορίας του στο «Γ. Καραϊσκάκης».
Τι κι αν είχε κερδίσει με 4-2 σε μία ιστορική βραδιά τον Νοέμβριο του 2023, τέτοια νίκη-πρόκριση χωρίς να ιδρώσει ή να απειληθεί από τον Ολυμπιακό, δύσκολα θα επαναληφθεί.
