Η Ιρλανδία αναλαμβάνει την εκ περιτροπής προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ την 1η Ιουλίου, σε μια χρονική στιγμή που η Ευρώπη ετοιμάζεται να επαναδιαπραγματευτεί το εγχειρίδιο κανόνων για την τεχνολογία και την τεχνητή νοημοσύνη. Αυτή η σύμπτωση αυξάνει την ανησυχία: το ιρλανδικό κράτος και η οικονομία είναι βαθιά δεμένοι με τους τεχνολογικούς κολοσσούς που εδρεύουν στη χώρα, γεγονός που εγείρει σοβαρά ζητήματα σύγκρουσης συμφερόντων.
Οι γίγαντες όπως η Google, η Meta, η Apple, η Microsoft, η OpenAI, το TikTok και η X επέλεξαν την Ιρλανδία για τις ευρωπαϊκές τους έδρες, δελεασμένοι από φορολογικές ελαφρύνσεις και μια κουλτούρα ήπιας διαχείρισης. Η αρχή της «χώρας προέλευσης» της ΕΕ σημαίνει ότι η χώρα που φιλοξενεί την ευρωπαϊκή έδρα μιας εταιρείας είναι υπεύθυνη για την εποπτεία της σε ολόκληρη την ΕΕ — μια νομική ιδιορρυθμία που έχει μετατρέψει την ιρλανδική επιτροπή προστασίας δεδομένων (DPC) στον κύριο εποπτικό φορέα της Ευρώπης για τον τεχνολογικό τομέα.
Τα αποτελέσματα αυτής της ρύθμισης είναι συγκλονιστικά. Εκτός από «φιλικές λύσεις» σε ασήμαντα ζητήματα, η Ιρλανδία δεν έχει ολοκληρώσει ούτε μία έρευνα της ΕΕ για την Google ή οποιαδήποτε από τις θυγατρικές της στα 10 χρόνια από την έναρξη ισχύος του GDPR. Αυτή η καθυστέρηση έχει παραλύσει τις προστασίες σε ολόκληρη την ΕΕ, αφού κάθε κράτος μέλος πρέπει να περιμένει την Ιρλανδία να αναλάβει δράση σε επίπεδο ΕΕ.
Η τελευταία φορά που η Ιρλανδία άσκησε την προεδρία της ΕΕ ήταν το 2013, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τον Γενικό Κανονισμό για την Προστασία Δεδομένων (GDPR). Ένα διαρρεύσαν υπόμνημα του Facebook περιγράφει συνάντηση του 2013 με στελέχη και με τον τότε πρωθυπουργό της Ιρλανδίας, Έντα Κένι, όπου τα στελέχη παραπονέθηκαν για τους προτεινόμενους κανόνες περί απορρήτου δεδομένων. Σύμφωνα με το έγγραφο, έφυγαν «κατανοώντας ότι είχαν τη διαβεβαίωση του Έντα Κένι ότι η Ιρλανδία θα χρησιμοποιούσε τη ««σημαντική επιρροή» της ως προέδρου του Συμβουλίου της ΕΕ» για να επιτύχει αυτό που «το Facebook χαρακτήρισε «θετικό αποτέλεσμα».» Τα στελέχη παρευρέθηκαν επίσης σε «δείπνο που παρέθεσαν ανώτεροι ιρλανδοί πολιτικοί για να εξετάσουν τους διάφορους τρόπους με τους οποίους οι Ιρλανδοί θα μπορούσαν να είναι χρήσιμοι».
Αν η Ιρλανδία δεν αποσυρθεί από όλες τις διαπραγματεύσεις για την τεχνολογία και την ψηφιακή κυριαρχία κατά τη διάρκεια της προεδρίας της, το αποτέλεσμα ενδέχεται να ευνοήσει υπερβολικά τις εταιρείες που εδρεύουν στη χώρα. Υπήρχε μια εποχή που η Ευρώπη έμοιαζε με την απάντηση του κόσμου στις χειρότερες υπερβολές των μεγάλων τεχνολογιών. Η Ιρλανδία έχει σαμποτάρει αυτό το όνειρο για μια τεράστια ανταμοιβή.
Σε διαφορετική περίπτωση, το Βερολίνο, το Παρίσι, η Βαρσοβία, η Μαδρίτη και οι Βρυξέλλες θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να ασκήσουν πίεση στην Ιρλανδία, όπως έπραξαν κάποιες από αυτές μετά την τραπεζική κρίση. Αυτό που ήταν άδικο τότε θα ήταν απολύτως δίκαιο αυτή τη φορά: η εμπιστοσύνη στις ευρωπαϊκές ρυθμίσεις τεχνολογίας εξαρτάται από την αμεροληψία του φορέα που τις διαπραγματεύεται.
