Πρωτοσέλιδο θέμα στην Τουρκία έγινε ξανά το ζεϊμπέκικο, με την εφημερίδα Milliyet να θέτει στο επίκεντρο μια απρόσμενη πολιτιστική διαμάχη που προσθέτει ένα ακόμη κεφάλαιο στις ευαίσθητες ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η εφημερίδα διερωτάται ευθέως: «Το ζεϊμπέκικο είναι ελληνικός ή τούρκικος χορός;».
Το ζήτημα παρουσιάστηκε στην ελληνική τηλεόραση από τον δημοσιογράφο Μανώλη Κωστίδη στον ΣΚΑΪ, ο οποίος τόνισε ότι στην Τουρκία το θέμα αντιμετωπίζεται σε γενικές γραμμές με ειρωνικό τόνο, αλλά ταυτόχρονα εντάσσεται στη μακρά λίστα πολιτιστικών τριβών ανάμεσα στις δύο πλευρές. Ο Κωστίδης χαρακτήρισε το γεγονός ως ένα νέο, μάλλον απροσδόκητο, πεδίο αντιπαράθεσης.
Σύμφωνα με την ανάλυση που μετέφερε, στις τουρκικές τηλεοπτικές σειρές οι ηθοποιοί χορεύουν μια εκδοχή του «ζεϊμπέκ» που, παρά την ομοιότητα στην ονομασία, διαφέρει αισθητά από το ελληνικό ζεϊμπέκικο: οι κινήσεις, ο ρυθμός και το ύφος εμφανίζουν διαφορετική καταγωγή και εκφραστικό τρόπο σε σχέση με τις απεικονίσεις στις ελληνικές ταινίες και παραστάσεις.
Η Milliyet επιχειρεί να εντάξει το ζεϊμπέκικο στη λίστα των «διαφιλονικούμενων» πολιτιστικών στοιχείων, θυμίζοντας προηγούμενες αντιπαραθέσεις που αφορούσαν παραδοσιακά προϊόντα όπως ο μπακλαβάς και το γιαούρτι. Η συζήτηση έχει αναζωπυρωθεί στο πλαίσιο ευρύτερων απαιτήσεων για την πολιτιστική κληρονομιά της Τουρκίας.
Ο Κωστίδης υπενθύμισε ακόμη ότι η ίδια εφημερίδα είχε αναφερθεί στο παρελθόν και στο νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας». «Μακάρι να επιστρέψουμε σε αυτές τις διαφορές», σχολίασε χαρακτηριστικά, αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι πολιτιστικές αντιπαραθέσεις είναι σαφώς προτιμότερες σε σχέση με τις γεωπολιτικές εντάσεις.
Παρά την ελαφρά ειρωνεία με την οποία αντιμετωπίζεται το θέμα στην Τουρκία, η αντιπαράθεση για την προέλευση ενός χορού δείχνει πώς η πολιτιστική κληρονομιά μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε πεδίο διεκδίκησης και δημόσιου διαλόγου μεταξύ γειτονικών χωρών.
