Το Πανεπιστήμιο του Princeton αναθεωρεί έναν ιστορικό κώδικα 133 ετών, επανεισάγοντας την επιτήρηση στις δια ζώσης εξετάσεις προκειμένου να αντιμετωπίσει τη διάδοση της χρήσης Τεχνητής Νοημοσύνης από φοιτητές που επιδιώκουν να παρακάμψουν τους κανόνες ακαδημαϊκής δεοντολογίας.
Τη Δευτέρα, το διδακτικό προσωπικό του ιδρύματος ψήφισε να απαιτείται η παρουσία επόπτη σε όλες τις εξετάσεις που διεξάγονται με φυσική παρουσία, ακυρώνοντας στην πράξη την 133χρονη πρακτική της μη επιτήρησης που είχε θεσπιστεί με τον Κώδικα Τιμής του 1893.
Η στροφή αυτή ήρθε μετά από αίτημα «σημαντικού αριθμού» προπτυχιακών φοιτητών και διδασκόντων, «δεδομένης της αντίληψής τους ότι η αντιγραφή στις εξετάσεις στην τάξη έχει γίνει ευρέως διαδεδομένη», όπως αναφέρεται σε επιστολή του Μάικλ Γκόρντιν, κοσμήτορα του κολεγίου του Πρίνστον, την οποία επικαλείται η Wall Street Journal.
Οι πανεπιστημιακές αρχές αιτιολογούν την αλλαγή με το επιχείρημα ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) έκανε πολύ πιο εύκολο για τους φοιτητές να βρουν επαρκείς απαντήσεις σε θέματα εξετάσεων και ταυτόχρονα δυσκόλεψε το διδακτικό προσωπικό να εντοπίσει την εξαπάτηση.
Ένα ακόμη πρόβλημα που ανέδειξαν οι αρχές είναι η απροθυμία των φοιτητών να καταγγείλουν περιστατικά αντιγραφής, επειδή φοβούνται δημοσιοποίηση των ονομάτων τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Συνεπώς, οι καταγγελίες γίνονται συχνά ανώνυμα, καθιστώντας πιο δύσκολο τον έλεγχο και τη διερεύνηση από τις πανεπιστημιακές αρχές.
Ιστορικά, το Princeton ήταν από τα λίγα αμερικανικά πανεπιστήμια που επέτρεπαν στους φοιτητές να δίνουν εξετάσεις χωρίς την παρουσία καθηγητών, βασιζόμενοι στην τιμή. Οι φοιτητές εξακολουθούν και σήμερα να υποχρεούνται να βεβαιώνουν: «Ορκίζομαι στην τιμή του ότι δεν έχω παραβιάσει τον Κώδικα Τιμής κατά τη διάρκεια αυτής της εξέτασης».
Η ριζοσπαστική για την εποχή της άποψη είχε αρχίσει να διατυπώνεται ήδη από το 1876 στην πανεπιστημιακή εφημερίδα The Princetonian, όπου επιχειρηματολογούνταν κατά της επιτήρησης: «Αν φερθείτε στους φοιτητές ως υποτιθέμενα ανέντιμοι, κάποιοι θα γίνονταν τέτοιοι. Αν τους φερθείτε ως έντιμους, θα μάθουν να συμπεριφέρονται έντιμα».
Η ίδια προσέγγιση είχε οδηγήσει στην πρόταση: «Ας δώσει κάθε (φοιτητής) στο τέλος της εργασίας του μια υπόσχεση ότι ούτε έχει δώσει ούτε έχει λάβει βοήθεια, και ας ασχοληθούν οι καθηγητές και οι δάσκαλοι με κάποια καλύτερη δουλειά από το να παρακολουθούν» — πρόταση που τελικά υιοθετήθηκε και ενσωματώθηκε στον αποκαλούμενο Κώδικα Τιμής του 1893.
Όπως σημειώνει το περιοδικό The Atlantic, ο Κώδικας Τιμής άντεξε σε πολλές δοκιμασίες: «απλά δεν σου περνάει από το μυαλό, όπως δεν θα σου περνούσε από το μυαλό να κλέψεις το πορτοφόλι του συγκάτοικου σου», είχε γράψει κάποτε ο F. Scott Fitzgerald για το ηθικό πλαίσιο που επέβαλε. Ωστόσο, σήμερα η άνοδος των απατών που διευκολύνεται από την Τεχνητή Νοημοσύνη κρίθηκε «πολύ προφανής για να αγνοηθεί» και οδήγησε στην επαναφορά της φυσικής επιτήρησης.
Τεχνικά, ο Κώδικας Τιμής παραμένει σε ισχύ και οι φοιτητές θα συνεχίσουν να υπογράφουν τη σχετική δέσμευση. Η διαφορά είναι ότι πλέον οι καθηγητές θα παραμένουν στην αίθουσα για να βεβαιώσουν ότι η δέσμευση ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
