Στους Δελφούς, στο πλαίσιο του 11ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών (22–25 Απριλίου), συζητήθηκε το επείγον ερώτημα ποιος είναι ο πραγματικός ωφελημένος από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Την ανάλυση παρουσίασαν ο Κωνσταντίνος Φίλης, Διευθυντής και Καθηγητής του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του American College of Greece, και ο Emile Hokayem, Διευθυντής Περιφερειακής Ασφάλειας και Ανώτερος Συνεργάτης για την Ασφάλεια στη Μέση Ανατολή στο International Institute for Strategic Studies του Ηνωμένου Βασιλείου.
Ο Emile Hokayem εξέφρασε την άποψη ότι ορισμένοι από τους μεγαλύτερους «χαμένους» του συγκρουσιακού κλίματος είναι τα κράτη του Κόλπου. «Για μεγάλο χρονικό διάστημα βρίσκονταν σε ιδιαίτερα ευνοϊκή θέση, όμως πλέον καλούνται να προσαρμοστούν και να απαντήσουν σε κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με τις σχέσεις τους με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, καθώς και με το γεωοικονομικό τους μέλλον. Οι επιλογές τους είναι περιορισμένες, καθώς παραμένουν δεμένες με τις ΗΠΑ και είχαν επενδύσει στην προσδοκία ορθολογικής και συνετής λήψης αποφάσεων από την Ουάσιγκτον».
Στην αξιολόγησή του για το ρόλο του Ιράν, ο κ. Hokayem τόνισε ότι το ιρανικό σύστημα δείχνει σημάδια ανθεκτικότητας. «Οι μακροπρόθεσμες συνέπειες θα είναι σημαντικές τόσο για το Ισραήλ όσο και για ολόκληρη την περιοχή. Το ιρανικό σύστημα αποδεικνύεται ανθεκτικό, καθώς διαθέτει εφεδρείες και αποκεντρωμένο έλεγχο. Το Ιράν δεν αναδύεται ως πλήρως νικητής, ωστόσο έχει πετύχει την επιβίωσή του και έχει αποκτήσει σημαντική διαπραγματευτική ισχύ», ανέφερε ο κ. Hokayem.
Παράλληλα επισήμανε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες μοιάζουν να αντιμετωπίζουν μια στρατηγική και επιχειρησιακή αποτυχία, ενώ δεν φαίνεται στον ορίζοντα μια συνολική συμφωνία· αντιθέτως, υπάρχει κίνδυνος επιδείνωσης της κατάστασης. «Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά τα Στενά του Ορμούζ και το πυρηνικό ζήτημα, η σημερινή κατάσταση δεν είναι απαραίτητα καλύτερη από την προηγούμενη, προπολεμική, στη Μέση Ανατολή».
Ο Κωνσταντίνος Φίλης εστίασε στην εσωτερική και εξωτερική διάσταση της ισραηλινής πολιτικής, θέτοντας το ζήτημα της ρητορικής του Πρωθυπουργού Νετανιάχου. «Δεν υπάρχει ολοκληρωτική νίκη για το Ισραήλ: ούτε απέναντι στη Χεζμπολάχ και τη Χαμάς, που εξακολουθούν να υφίστανται ως οργανώσεις μετά από δυόμισι χρόνια, ούτε απέναντι στο Ιράν. Κάποια στιγμή, το Ισραήλ θα κληθεί να αντιμετωπίσει τη συνολική τραγικότητα της κατάστασης, ενώ υπάρχει το ενδεχόμενο να καταλήξει απλώς στο να παγώσει μια ήδη δυσμενή πραγματικότητα».
Τέλος, ο κ. Hokayem αναρωτήθηκε αν το Ισραήλ μπορεί να διαδραματίσει ρόλο στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, επισημαίνοντας ωστόσο την ασυμφωνία στη στάση για την κατάπαυση του πυρός στον Λίβανο. «Συνεπώς, δεν διακρίνεται μια σαφής και απόλυτη σύμπλευση μεταξύ των δύο πλευρών», κατέληξε.
