Σήμερα Παρασκευή, 24 Απριλίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο, τιμάται η μνήμη του Αγίου Αχιλλέα Ιερομάρτυρος, του Αγίου Δούκα, των μαρτύρων Πασικράτους και Βαλεντίωνος, της Οσίας Ελισάβετ της Θαυματουργού και του Οσίου Θαυμαστού.
- Αχιλλέας, Αχιλλεύς, Αχίλλιος, Αχίλλειος
- Δούκας, Δούκισσα, Δουκίτσα
- Βαλεντίνη, Βαλεντίνα, Ντίνα
- Ελισάβετ, Ελίζα, Λίζα, Ζέτα, Ζέττα, Έλλη, Βέτα, Μπέττυ, Ελισσάβετ
- Θαυμαστός, Θαυμαστή
Η Οσία Ελισάβετ καταγόταν από την Ηράκλεια της Θράκης και έζησε τον 5ο αιώνα μ.Χ. Οι γονείς της ήταν ξακουστοί και ονομαστοί, φημισμένοι για τα πλούτη τους και για την αρετή τους. Κατοικούσαν κοντά στην Ηράκλεια και ζούσαν με ευσέβεια, έχοντας ως πρότυπο τον Ιώβ. Με πόθο να μιμηθούν τη φιλοξενία του Αβραάμ, βοηθούσαν απλόχερα όσους είχαν ανάγκη.
Παρά την ευσέβειά τους, είχαν περάσει δεκαέξι χρόνια από τον γάμο τους και παρέμεναν άτεκνοι. Αδιάκοπα παρακαλούσαν τον Θεό να τους χαρίσει παιδί, διάδοχο του γένους και κληρονόμο των υλικών αγαθών τους. Ο Κύριος, που ακούει τις προσευχές των πιστών, εισάκουσε την ικεσία τους.
Στην περιοχή υπήρχε το παλαιό έθιμο να συγκεντρώνονται οι Χριστιανοί προς τιμήν της Αγίας Γλυκερίας και να εορτάζουν επί μία εβδομάδα. Εκεί βρέθηκαν και οι γονείς της Ελισάβετ, συμμετέχοντας σε λιτανείες, ολονύκτιες δοξολογίες και επισκέψεις στους ναούς όπου φυλάσσονταν ιερά λείψανα, όπως των σαράντα Αγίων Γυναικών και του διακόνου Αμώς. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, την οποία τελούσε ο Επίσκοπος Λέων, ο Ευνομιανός —ο πατέρας της Ελισάβετ— είδε την κάρα της Αγίας Γλυκερίας να δείχνει στιγμές χαράς και λύπης. Το θεώρησε σημάδι πίστεως και, μαζί με τη σύζυγό του, ικέτευσε την Αγία να τους λύσει το ζήτημα της στειρώσεως.
Τη νύχτα ο Ευνομιανός είδε όνειρο την Αγία Γλυκερία, η οποία του είπε: «Γι’ αυτό μου δημιουργείς κόπους, άνθρωπέ μου, και μου ζητάς αυτό που μόνο ο Θεός μπορεί να σου δώσει; Όμως, εάν στ’ αλήθεια δίνεις τον λόγο σου πως θ’ αποκτήσετε καρδιά και πνεύμα ταπεινό και πως ποτέ δεν θα καυχιέσαι σε βάρος των άλλων, ευχή κάνω να σου δώσει με τις πρεσβείες μου ο μεγαλόδωρος Κύριος, το γρηγορότερο, ένα κορίτσι. Αυτό θα το ονομάσεις Ελισάβετ, γιατί θα αναδειχθεί όμοια στην ψυχή με την μητέρα του Ιωάννου του Προδρόμου και Βαπτισθού».
Η σύζυγος του Ευνομιανού συνέλαβε αμέσως και, μετά τη συμπλήρωση εννέα μηνών, γέννησε κορίτσι, την Ελισάβετ. Η κόρη έμεινε ορφανή από μικρή και αμέσως αφιέρωσε τον εαυτό της στον Θεό. Διακρίθηκε στη διακονία των φτωχών και των ταπεινών. Χάρισε την περιουσία της στους φτωχούς, την κατέθεσε με τα ίδια της τα χέρια στον Θεό και έδωσε ελευθερία στους δούλους.
Η Οσία Ελισάβετ ανέβηκε στα ύψη της αγιότητας. Ο Θεός την αξίωσε με το χάρισμα της προόρασης και της θαυματουργίας, με αποτέλεσμα να αποτελεί παράδειγμα αγάπης και αυταπάρνησης για τους πιστούς.
