Δεν τού αρκεί η 2η θέση. Δεν θα μπορούσε ποτέ να αποτελεί στόχο για τον Ολυμπιακό. Κι όσο είναι ακόμα «μέσα» στη διεκδίκηση του τίτλου, με την ερυθρόλευκη φανέλα στο στήθος και τον διαχρονικό χαρακτήρα πρωταθλητή που τον χαρακτηρίζει, όλα είναι πιθανά.
Οι Ερυθρόλευκοι αποχαιρέτησαν με νίκη τη Λεωφόρο κόντρα στον ανήμπορο Παναθηναϊκό και δήλωσαν πως θα τα παίξουν όλα για όλα για τον τίτλο του πρωταθλήματος, έως το τέλος των πλέι οφ. Είναι ακόμα με την πλάτη στον τοίχο και η ΑΕΚ δείχνει να καλπάζει φέτος προς τον τίτλο, ωστόσο ποιος μπορεί να ξεγράψει τον Ολυμπιακό. Ειδικά τον Ολυμπιακό του Μεντιλίμπαρ, που έχει μάθει να δείχνει τον χαρακτήρα του ως ομάδα στα δύσκολα, να αντέχει στην πίεση και στην αμφισβήτηση.
Δεν είναι κι όλα ρόδινα ξαφνικά, με μία νίκη επί του κάκιστου Παναθηναϊκού στη Λεωφόρο. Αποτελεί, όμως, ένα έναυσμα για τη συνέχεια, με τους Πειραιώτες να θέλουν το 4/4 στα ματς που απομένουν και να περιμένουν έστω ένα στραβοπάτημα της Ένωσης, πριν τη συναντήσει ξανά στη Νέα Φιλαδέλφεια για ματς τίτλου την τελευταία αγωνιστική.
Τα σενάρια που μπορούν να γίνουν είναι πολλά και αυτή τη στιγμή οι Κιτρινόμαυροι έχουν και το μομέντουμ αλλά και το πρόγραμμα με το μέρο τους, καθώς έχουν να δώσουν δύο ματς με τον Παναθηναϊκό «κολλητά», τη στιγμή που ο Ολυμπιακός θα «σφάζεται» εντός κι εκτός έδρας με τον ΠΑΟΚ, που έμεινε στο -8 από την κορυφή κι έχει ως μοναδικό ρεαλιστικό του στόχο πλέον την κατάληψη της δεύτερης θέσης για την έξοδο στο Champions League, μαζί με την κατάκτηση του Κυπέλλου.
Ο Ολυμπιακός την έκανε την αρχή. Κέρδισε ξεκούραστα στη Λεωφόρο, με τον δικό του τρόπο. Το δικό του ποδόσφαιρο. Τον βοήθησε αρκετά και η εξέλιξη του αγώνα με το γρήγορο 0-2 έως το φινάλε του πρώτου μέρους, αλλά το βράδυ της Κυριακής στο «Α. Νικολαϊδης» ο Ολυμπιακός έβγαζε μια σιγουριά πως ό,τι κι αν γίνει, αυτός θα φύγει νικητής.
Κι έτσι και έγινε. Με τους Μαρτίνς – Ροντινέι επιτέλους να γίνονται κομβικοί και στο πρωτάθλημα και τους Πειραιώτες να παίρνουν αυτό που τόσο καιρό ζητάνε από τα εξτρέμ τους. Με έναν φορ στην επίθεση να βασανίζει τα στόπερ, με ηρεμία στο κέντρο του και χωρίς πολλές δυσκολίες ή πιέσεις στη δική του ζώνη άμυνας, που έμεινε ψηλά στο γήπεδο σχεδόν σε όλο το ματς.
Το έκανε να φαίνεται εύκολο και συνεχίζει, με ελπίδα κι ένα όνειρο τρελό, αυτή τη φορά… ελληνικό.
