Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, συνεχίζει να κερδίζει χρόνο για την εκκίνηση μιας σοβαρής επιχείρησης που αφορά το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, όπως εκτιμά ο σερ Ρίτσαρντ Σίρεφ, πρώην ανώτατος διοικητής των νατοϊκών δυνάμεων στην Ευρώπη, σε συνέντευξή του. Ο στρατηγός προειδοποιεί για τον κίνδυνο που αντιπροσωπεύουν οι ιρανικοί βαλλιστικοί πύραυλοι και προτείνει το ΝΑΤΟ να διπλασιάσει την αντιπυραυλική του άμυνα για να καταπολεμήσει τις απειλές από τη Ρωσία και το Ιράν.
Σύμφωνα με τον Σίρεφ, η στρατηγική του Τραμπ φαίνεται να έχει προχωρήσει αυθόρμητα και χωρίς σαφή τελικά αποτελέσματα. Η Ιρανική πλευρά έχει αποδείξει την ανθεκτικότητά της, και η κατάσταση είναι τέτοια ώστε ο Τραμπ δεν μπορεί πλέον να δηλώσει νίκη. Αντίθετα, φαίνεται να βρίσκεται σε δύσκολη θέση.
Καθώς το Ιράν ελέγχει τα Στενά του Ορμούζ, το γεγονός αυτό επιδεινώνει τη θέση του Αμερικανού Προέδρου. Αν και ο ιρανικός στρατός έχει υποστεί σοβαρές ζημιές, η στρατηγική αυτή αντανακλά τη ρήση του Κίσινγκερ: οι αντάρτες κερδίζουν όσο δεν ηττώνται. Το Ιράν, διατηρώντας τον έλεγχο, έχει εγκλωβίσει τους Αμερικανούς στρατηγικά.
Ο Τραμπ έχει διλημματική επιλογή: είτε να αποσυρθεί, κάτι που θα σήμαινε ταπεινωτική ήττα, είτε να ενισχύσει τις δυνάμεις του και να προχωρήσει σε κλιμάκωση με στόχο το άνοιγμα των Στενών, κάτι που δεν θα γίνει εύκολα. Η Ιρανική πλευρά δεν προτίθεται να παραχωρήσει τον έλεγχο δίχως αντίσταση.
Ωστόσο, οι ικανότητες του Ιράν στον τομέα των βαλλιστικών πυραύλων εξακολουθούν να υφίστανται, αν και βρίσκονται σε θέση να χρησιμοποιήσουν και φθηνότερα drones από μακριά για να πλήξουν πλοία στα Στενά.
Η πρόκληση για τους Αμερικανούς είναι σημαντική. Ο αμερικανικός στρατός διαθέτει μεγάλη ισχύ, αλλά οι συνθήκες απαιτούν ικανότητες που θα της προσδώσουν εξειδίκευση κατά των drones που προέρχονται από κρυφές θέσεις στην εκτενή περιοχή του Ιράν. Οι πιθανότητες για επιτυχία είναι περιορισμένες, και μια αποτυχία σε αυτήν την επιχείρηση θα μπορούσε να έχουν καταστροφικά αποτελέσματα για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε αρχαίες αναλογίες, θα μπορούσε να παρομοιαστεί με τη μάχη της Σαλαμίνας, εάν οι Αμερικανοί θεωρούν πως είναι οι «Πέρσες».
Οι Ευρωπαίοι, από την πλευρά τους, εμφανίζονται σταθεροί στην υποστήριξή τους προς την κατάσταση, με την εμπιστοσύνη προς τις Ηνωμένες Πολιτείες να έχει κλονιστεί. Ο Τραμπ είχε επιδείξει προθέσεις για στρατιωτική δράση κατά της Γροιλανδίας και προσπαθεί να επιβάλλει μια συμφωνία συνθηκολόγησης στην Ουκρανία. Η ωμή στρατηγική του ενδέχεται να ενισχύει την θέση του Πούτιν.
Εισερχόμενοι στο ζήτημα της Σαουδικής Αραβίας, οι χώρες του Κόλπου αντιμετωπίζουν συνθήκες εκ του μη όντος εξαιτίας των επιθέσεων του Ιράν, ενώ η υπεράσπισή τους παραμένει σχετικά μετριοπαθής. Η ενίσχυση της αμερικανικής και ισραηλινής απειλής μπορεί να επιφέρει μεγαλύτερη ζημία στις χώρες της περιοχής, ειδικά αν πλήττονται κρίσιμες υποδομές, όπως οι μονάδες αφαλάτωσης.
Καθώς οι εξελίξεις επιταχύνονται, η αναμονή για επιθετικές ενέργειες από την κεντρική διοίκηση ενδέχεται να παρατείνει την κατάσταση. Ο στρατός του Τραμπ φαίνεται να χρειάζεται ενίσχυση, και η επίθεση ενδέχεται να είναι απαραίτητη το γρηγορότερο δυνατό.
Κλείνοντας, κατά την επισήμανση πως το Ιράν μπορεί να πλήξει στρατηγικούς στόχους στην Δυτική περιοχή, το ΝΑΤΟ καλείται να επανεξετάσει τις αντιπυραυλικές του προθεσμιακές ικανότητες, καθώς οι εξελίξεις απαιτούν συγκέντρωση δυνάμεων ενάντια σε Ρώσους και Ιρανούς.
Είναι φανερό, ότι υπήρξε υστέρηση στις μυστικές υπηρεσίες να ανιχνεύσουν την επικείμενη ανάγκη στρατηγικής προσαρμογής σε μια νέα περιφερειακή πολεμική κατάσταση. Αναφορές της τοποθέτησης επιθέσεων από Ιράν είχαν μειώσει τις ανησυχίες των Αμερικανών για πιθανές πολεμικές εξελίξεις.
Επιπλέον, είναι ερώτημα εάν η πιθανή νίκη για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ δεν θα καταστεί αντικείμενο παρατεταμένων συγκρούσεων στη περιοχή, με την προοπτική για έναν μακροχρόνιο πόλεμο να συγκεντρώνεται.
