Στα Ποσειδώνια 2026, ο Βαγγέλης Μαρινάκης συζήτησε με τον Julian Bray, διευθυντή σύνταξης της TradeWinds, για τις κρίσιμες προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η ναυτιλία, με κεντρικό άξονα το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ και την ενεργειακή κρίση που ακολούθησε.
Ο πρόεδρος της Capital Maritime & Trading υπογράμμισε ότι, υπό το βάρος των διαταραχών στη Μέση Ανατολή, μια λύση όπου οι παράκτιες χώρες θα εισπράττουν τέλος διέλευσης θα ήταν προτιμότερη για τους πλοιοκτήτες από το να βλέπουν τη θαλάσσια οδό να κλείνει — ή να επιβαρύνονται διαρκώς με υψηλά ασφάλιστρα κινδύνου χωρίς να υπάρχει πόλεμος.
Μιλώντας στο TradeWinds Shipowners Forum, ο κ. Μαρινάκης εξήγησε ότι η Capital πήρε συνειδητά την απόφαση να αφήσει τα πλοία της εκτός της επικίνδυνης ζώνης. «Πήραμε την απόφαση να μην πλεύσουμε στη συγκεκριμένη περιοχή. Δεν θα μπορούσαμε να πάρουμε ένα τέτοιο ρίσκο και να συμβεί κάτι, πόσο δε μάλλον να υπάρξει κάποια απώλεια», δήλωσε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι η ασφάλεια στάθηκε απόλυτη προτεραιότητα, ακόμη κι αν η διέλευση προσφέρει υψηλά πριμ κινδύνου.
Ο επιχειρηματίας σημείωσε ότι ο όμιλος «ήμασταν αρκετά τυχεροί ώστε να μην έχουμε κανένα πλοίο εκεί». Σε ερώτηση αν αυτό ήταν αποτέλεσμα προνοητικότητας ή τύχης, απάντησε: «Ήταν σύμπτωση που δεν είχαμε πλοίο που να φορτώνει ή να εκφορτώνει στην περιοχή — και αυτό ήταν μεγάλη τύχη, γιατί σπάνια δεν έχεις πλοίο που να πλέει προς και από τον Αραβικό Κόλπο, ειδικά τα δεξαμενόπλοιά μας ή τα containerships, τα οποία σχεδόν πάντα κάνουν στάση εκεί».
Παρά την αποχή από τα Στενά, ο όμιλος τοποθέτησε στόλο σε στρατηγικές αποστάσεις γύρω από την περιοχή, σε απόσταση τριών έως δέκα ημερών, προκειμένου να μπορεί να ανταποκριθεί άμεσα αν η κατάσταση ομαλοποιηθεί. «Έχουμε πολλά πλοία που δραστηριοποιούνται κοντά στον Αραβικό Κόλπο… δραστηριοποιούμαστε εκεί με σημαντικές εκπτώσεις, προκειμένου να τοποθετηθούμε — να βρισκόμαστε σε απόσταση τριών, τεσσάρων, πέντε ημερών από εκεί», εξήγησε, προσθέτοντας: «Έτσι, σε περίπτωση που επιτευχθεί ειρηνευτική συμφωνία και, μετά από λίγο, αρχίσει να κινείται το φορτίο, θα είμαστε εκεί. Αυτό είναι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε».
Για την «επόμενη μέρα» μετά το τέλος των συγκρούσεων, ο κ. Μαρινάκης προειδοποίησε για υπερβολικές προσδοκίες. «Δυστυχώς, ιστορικά στη ναυτιλία, όταν έχουμε μεγάλες προσδοκίες, αντιμετωπίζουμε τις μεγαλύτερες κρίσεις», τόνισε, και πρόσθεσε: «Πρέπει να είμαστε παρόντες στην περιοχή, αλλά ίσως να μην δούμε τα ναύλα που έχουμε στο μυαλό μας. Θα είναι κάτι που θα χτιστεί αργά και συντηρητικά. Έχουμε ήδη μια πολύ καλή αγορά και δεν νομίζω ότι θα δούμε τα τρελά νούμερα που είδαμε όταν ξεκίνησε ο πόλεμος».
Επιπλέον, στάθηκε στην οικονομική πλευρά της αναπλήρωσης αποθεμάτων με τιμές πετρελαίου στα 80–90 δολάρια το βαρέλι, εκτιμώντας ότι θα είναι εξαιρετικά δαπανηρή για τις οικονομίες και ότι η επιβαλλόμενη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας από την κρίση έχει μεταβάλει μόνιμα κάποιες καταναλωτικές συνήθειες.
Στην ατζέντα του ομίλου βρέθηκαν και οι νέες κατασκευές στο ναυπηγείο Hengli της Κίνας, ως απάντηση στη γήρανση του παγκόσμιου στόλου και στη μεγάλη σκιώδη χωρητικότητα. «Αν αναλύσετε το προφίλ του παγκόσμιου στόλου μεταφοράς αργού πετρελαίου, θα δείτε ότι είναι ο παλαιότερος που είχαμε τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Επομένως, υπάρχει σίγουρα ανάγκη για νέο τονάζ», εξήγησε, προσθέτοντας ότι η αντικατάσταση μεταχειρισμένων VLCC που πωλήθηκαν με νέα, πιο φιλικά προς το περιβάλλον πλοία είναι «σοφή» επιλογή.
Ο κ. Μαρινάκης αναφέρθηκε επίσης στον «σκοτεινό στόλο», που εκτιμάται σε 850 πλοία — «αλλά, κατά τη γνώμη μου, πάνω από 1.000» — και επισήμανε ότι, σε συνδυασμό με το ηλικιακό προφίλ του στόλου, η αγορά χρειάζεται πλοία για τα έτη 2026–2028. Υποστήριξε ότι ένα στοχευμένο πλαίσιο διάλυσης εγκεκριμένων πλοίων θα βοηθούσε σημαντικά: το κόστος διάλυσης — περίπου 500 έως 550 δολάρια ανά ελαφρύ τόνο, με συνολική αξία 5 έως 15 εκατ. δολάρια ανά πλοίο — είναι μικρότερο από τα κέρδη που αποκομίζουν κάποιοι ιδιοκτήτες από ένα μόνο ταξίδι, και αυτό θα μπορούσε να μειώσει τον «σκοτεινό στόλο» κατά τουλάχιστον 20%.
Σχολιάζοντας την πορεία της ελληνικής ναυτιλίας, ο κ. Μαρινάκης υπογράμμισε την ευελιξία και την επιχειρηματική ανεξαρτησία των Ελλήνων πλοιοκτητών: «Η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα, μια φτωχή χώρα, που επιτυγχάνει, ωστόσο, όλα αυτά τα θαύματα στη ναυτιλία. Γιατί; Επειδή δεν υπάρχει κρατική παρέμβαση. Έτσι, ανταγωνιζόμαστε σε όλο τον κόσμο με ελευθερία. Και έχουμε επιτύχει αυτά που συζητάμε εδώ σήμερα. Επομένως, όπου οι κυβερνήσεις βρίσκονται μακριά, υπεραποδίδουμε. Βλέπουμε ότι όπου υπάρχει παρέμβαση, υπάρχει μεγάλο πρόβλημα».
Καταλήγοντας με μήνυμα ευθύνης αλλά και αισιοδοξίας, ο κ. Μαρινάκης τόνισε τον κρίσιμο ρόλο της ναυτιλίας στην ενεργειακή επάρκεια των κρατών και στην παγκόσμια ασφάλεια: «Πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι — όχι επειδή ασχολούμαστε με τη ναυτιλία και έχουμε κατασκευάσει πολλά πλοία και έχουμε σημαντική παρουσία σε εννέα διαφορετικούς τομείς, αλλά επειδή όλα όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια, με όλα αυτά τα γεωπολιτικά γεγονότα, τελικά βοηθούν τον κλάδο μας να αναπτυχθεί και να γίνει πιο σημαντικός στον κόσμο από ποτέ». «Ο ρόλος της ναυτιλίας είναι πιο σημαντικός από ποτέ, και γι’ αυτό πρέπει να νιώθουμε πολύ πιο υπεύθυνοι για αυτό που κάνουμε και να αποδίδουμε όσο καλύτερα μπορούμε», κατέληξε.
