Με έντονο ενδιαφέρον και την παρουσία πάνω από 1.500 εκπροσώπων της ελληνικής και διεθνούς ναυτιλίας ξεκίνησε στην Αθήνα, την πρώτη ημέρα των «Ποσειδωνίων 2026», το 10ο Capital Link Maritime Leaders Summit – Greece, σε διοργάνωση της Capital Link υπό τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλό της Νικόλα Μπορνώζη.
Στο επίκεντρο της ανοικτής συζήτησης βρέθηκε το πάνελ με θέμα «Shipping & the Global Energy Landscape», όπου συμμετείχαν κορυφαίες προσωπικότητες όπως ο Βαγγέλης Μαρινάκης, η Μαρία Αγγελικούση, ο Γιώργος Προκοπίου και ο Ahmed Ali Alsubaey. Η συζήτηση περιστράφηκε γύρω από τις γεωπολιτικές εξελίξεις, την ενεργειακή ασφάλεια και τον ρόλο της ναυτιλίας στη διατήρηση της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας σε περίοδο αυξημένης αβεβαιότητας.
Ανοίγοντας τις τοποθετήσεις, η Μαρία Αγγελικούση τόνισε ότι η σύγκρουση με το Ιράν και το προσωρινό εμπόδιο στη διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ αποτέλεσαν μία από τις σοβαρότερες διαταραχές στην παγκόσμια ενεργειακή εφοδιαστική των τελευταίων δεκαετιών. Παρά τις αναταράξεις, επεσήμανε την αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα της παγκόσμιας οικονομίας: οι τιμές του πετρελαίου ανέβηκαν κατά 50% – 60% και οι τιμές του LNG στην Ασία σχεδόν διπλασιάστηκαν, χωρίς όμως να φτάσουν στα ακραία επίπεδα που πολλοί προέβλεπαν. Ως παράγοντες εξήγησε τη στροφή προς εναλλακτικά καύσιμα, την υποχώρηση της ζήτησης σε κάποιες περιοχές και την απελευθέρωση στρατηγικών αποθεμάτων από τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις μεγάλες εγκαταστάσεις LNG του Κατάρ και στο Das Island, που αντιπροσωπεύουν περίπου το 20% των παγκόσμιων εξαγωγών LNG, εκφράζοντας αισιοδοξία για την ταχεία αποκατάσταση των ροών μόλις αποκατασταθεί η ασφαλής διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ. Σημείωσε ακόμα τον διαρκώς αυξανόμενο ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών ως πυλώνα ενεργειακής ασφάλειας για την Ευρώπη και την Ασία, μέσω των αυξανόμενων εξαγωγών LNG.
Από την πλευρά του Bahri Group, ο Ahmed Ali Alsubaey εξέφρασε δημόσιο ευχαριστήριο προς την ελληνική ναυτιλία για τη στάση της κατά την κρίση: «Ηταν πραγματικά συγκινητικό να βλέπουμε ανθρώπους που είχαν το θάρρος και συνέχισαν να επιχειρούν μαζί μας σε αυτές τις συνθήκες», ανέφερε χαρακτηριστικά, απονέμοντας εύσημα στους Έλληνες πλοιοκτήτες για τον επαγγελματισμό και την ευθύνη τους απέναντι στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα.
Ο Βαγγέλης Μαρινάκης ανήγαγε τις συζητήσεις σε πολιτικό και επιχειρηματικό επίπεδο, αφηγούμενος μια πρόσφατη εμπειρία που αναδεικνύει τον κρίσιμο ρόλο της Ελλάδας στην περιοχή: «Και φυσικά, θα ήταν καταστροφή, γιατί όλοι μας περιμέναμε τα φορτία από το Yanbu της Σαουδικής Αραβίας. Και μια ώρα αργότερα, μαθαίνουμε ότι ελληνικοί πύραυλοι προστάτευσαν την περιοχή. Τελικά, η ζημιά δεν ήταν μεγάλη. Αυτό ήταν κάτι που έγινε χάρη στην Ελλάδα. Ηταν πολύ χρήσιμο για τη ναυτιλιακή μας δραστηριότητά. Και εκείνη την εποχή, ήταν κρίσιμο, κατά τη γνώμη μου».
Στη συνέχεια σκιαγράφησε τις προκλήσεις και τις ευκαιρίες για την παγκόσμια ναυτιλία, τονίζοντας ότι «είναι πολύ σημαντική – όχι μόνο για την περιοχή, αλλά για τα κράτη σε όλο τον κόσμο – η ενεργειακή σταθερότητα και η ενεργειακή επάρκεια», και προτρέποντας τους πλοιοκτήτες με στόλο ενέργειας (δεξαμενόπλοια, LPG, LNG) να δημιουργήσουν «στρατηγικές συνεργασίες με κράτη» με μακροπρόθεσμο προσανατολισμό. Όπως εξήγησε, «μπροστά μας βρίσκεται μια μοναδική ευκαιρία… ώστε να μπορούμε να δημιουργήσουμε στρατηγικές συνεργασίες με κράτη και να διασφαλίσουμε ότι, όποτε χρειαστεί και όποτε προκύψει γεωπολιτικό ζήτημα, θα υπάρχει ένας αξιόπιστος εταίρος στο πλευρό τους – όχι ευκαιριακά, αλλά με μακροπρόθεσμη προοπτική».
Στο ευαίσθητο θέμα του sogenannten «σκιώδους στόλου», ο κ. Μαρινάκης κατέστησε σαφές ότι απαιτούνται αποφασιστικές ενέργειες από κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμούς: πρότεινε να δοθούν προθεσμίες 60 ή 90 ημερών για απόσυρση τέτοιων πλοίων, επισημαίνοντας τον κίνδυνο να υπονομευθούν οι επενδύσεις σε τεχνολογία και συμμόρφωση που έχουν κάνει οι νόμιμοι εφοπλιστές.
Κριτική στις κυρώσεις διατύπωσε επίσης ο Βαγγέλης Μαρινάκης, διαχωρίζοντας την προσωπική του θέση από τη συμμόρφωση: «Είπα ότι διαφωνώ απόλυτα με τις κυρώσεις, διότι, κατά τη γνώμη μου, δεν έχουν κανένα νόημα. Και οι μόνοι που τιμωρήθηκαν από τις κυρώσεις ήταν οι ευρωπαίοι καταναλωτές. Δεν επιτρεπόταν στις ευρωπαϊκές χώρες να αγοράζουν πετρέλαιο από τη Ρωσία. Και είχαμε την Ινδία να αγοράζει πετρέλαιο με τεράστια έκπτωση, την Κίνα να αγοράζει πετρέλαιο με τεράστια έκπτωση. Ακόμη και η Σαουδική Αραβία αγόραζε πετρέλαιο με τεράστια έκπτωση. Και μετά είχαμε την Ευρωπαϊκή Ενωση να αγοράζει τα προϊόντα πετρελαίου από το διυλιστήριο σε εξωφρενικά υψηλές τιμές. Και τελικά, η Ρωσία εισέπραξε περισσότερα χρήματα από ό,τι πριν, ακόμη και με την έκπτωση που έδωσε στην Κίνα, στην Ινδία και στη Σαουδική Αραβία. Ο πόλεμος συνεχίζεται. Πού είναι λοιπόν ο αντίκτυπος των κυρώσεων; Οταν το είπαμε αυτό την πρώτη φορά, όλοι άρχισαν να λένε: “Οχι, δεν σέβεστε τις κυρώσεις”. Σεβόμαστε τις κυρώσεις. Και επειδή σεβόμαστε τις κυρώσεις, μπορούμε να εκφράσουμε τη γνώμη μας και να πούμε ποιος είναι ο πραγματικός αντίκτυπος αυτών των κυρώσεων».
Ο Γιώργος Προκοπίου, με αιχμηρό ύφος, υπερασπίστηκε την ανεμπόδιστη ναυσιπλοΐα ως αδιαπραγμάτευτη αρχή: «Και η Ελλάδα έχει μια μακρά παράδοση στο να σπάει αποκλεισμούς, ήδη από την αρχαιότητα. Αργότερα, κατά τους νεότερους χρόνους, οι έλληνες πλοιοκτήτες κέρδισαν χρήματα και στήριξαν την Ελληνική Επανάσταση. Δεν είχαν άλλον τρόπο να τα επενδύσουν ή να τα αξιοποιήσουν, και ουσιαστικά αξιοποίησαν τις ευκαιρίες που δημιουργήθηκαν από τους Ναπολεόντειους Πολέμους, διαπερνώντας τον αποκλεισμό που είχε επιβάλει ο βρετανικός στόλος. Δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερο στις λεπτομέρειες, αλλά πιστεύω ότι οι υπαινιγμοί είναι αρκετοί για να καταλάβετε τι εννοώ».
Συνδέοντας την πρόσβαση στην ενέργεια με το βιοτικό επίπεδο, ο κ. Προκοπίου επισήμανε ότι ο κόσμος βρίσκεται ακόμη σε φάση «προσθήκης ενεργειακών πηγών» και όχι σε πλήρη ενεργειακή μετάβαση, προειδοποιώντας ότι το υψηλό κόστος ενέργειας απειλεί την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Η τοποθέτηση συνοδεύτηκε από τεχνικές και πολιτικές αναφορές στην ανάγκη συντονισμένων δράσεων για την ενεργειακή επάρκεια και τη διασφάλιση των θαλάσσιων οδών.
Στο διάλογο έγινε σαφές ότι η ναυτιλία δεν είναι απλώς μεταφορέας εμπορευμάτων, αλλά στρατηγικός εταίρος της παγκόσμιας ενεργειακής ασφάλειας. Οι ομιλητές κάλεσαν σε ενίσχυση συνεργασιών, σαφέστερους διεθνείς κανόνες και πρακτικές που θα προστατεύουν τόσο τα γεωπολιτικά συμφέροντα όσο και το περιβάλλον και την ανταγωνιστικότητα των κρατών και των επιχειρήσεων.
