Με δυναμική παρουσία — πάνω από 1.500 εκπροσώπων της ελληνικής και διεθνούς ναυτιλίας — ξεκίνησε στην Αθήνα, την πρώτη ημέρα των Ποσειδωνίων 2026, το 10ο Capital Link Maritime Leaders Summit – Greece. Την εκδήλωση διοργάνωσε η Capital Link υπό την καθοδήγηση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου Νικόλα Μπορνώζη και συγκέντρωσε κορυφαία στελέχη του κλάδου γύρω από κρίσιμα θέματα γεωπολιτικής και ενεργειακής ασφάλειας.
Κυρίαρχο πάνελ της ημέρας ήταν το «Shipping & the Global Energy Landscape», όπου συμμετείχαν προσωπικότητες όπως ο Βαγγέλης Μαρινάκης, ιδρυτής της Capital Maritime & Trading, η διευθύνουσα σύμβουλος του Angelicoussis Group Μαρία Αγγελικούση, ο ιδρυτής των Dynacom, Dynagas και Sea Traders Γιώργος Προκοπίου και ο CEO του Bahri Group Ahmed Ali Alsubaey. Τη συζήτηση συντόνισε ο Γιώργος Παλαιοκρασσάς, Senior Partner της Watson Farley & Williams.
Στην καρδιά των τοποθετήσεων βρέθηκαν οι πρόσφατες γεωπολιτικές αναταράξεις, ο ρόλος της ναυτιλίας στη διατήρηση της παγκόσμιας εφοδιαστικής αλυσίδας και οι προκλήσεις που δημιουργεί μια περίοδος αυξημένης αβεβαιότητας για τις θαλάσσιες μεταφορές ενέργειας.
Ανοίγοντας τη συζήτηση, η Μαρία Αγγελικούση χαρακτήρισε τη σύγκρουση με το Ιράν και το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ «μία από τις σοβαρότερες διαταραχές στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα ενέργειας των τελευταίων δεκαετιών». Παρά τις μεγάλες αναταράξεις, επισήμανε την αξιοσημείωτη ανθεκτικότητα της παγκόσμιας οικονομίας και ανέλυσε τους λόγους που απέτρεψαν την εκδήλωση ακραίας ενεργειακής κρίσης: τη στροφή σε εναλλακτικά καύσιμα, την υποχώρηση της ζήτησης σε ορισμένες περιοχές και την απελευθέρωση στρατηγικών αποθεμάτων από τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις μονάδες LNG του Κατάρ και του Das Island, που καλύπτουν περίπου το 20% των παγκόσμιων εξαγωγών LNG. Παρότι ορισμένες εγκαταστάσεις υπέστησαν ζημιές, η κ. Αγγελικούση εμφανίστηκε αισιόδοξη για την ταχεία επαναφορά των ροών μόλις επιτραπεί η ασφαλής διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ. Σημείωσε επίσης τον κρίσιμο ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών ως πυλώνα ενεργειακής ασφάλειας για Ευρώπη και Ασία, μέσω της αύξησης των εξαγωγών LNG.
Ο Ahmed Ali Alsubaey άρχισε την τοποθέτησή του με θερμές ευχαριστίες προς την ελληνική ναυτιλία: όπως είπε, «Ήταν πραγματικά συγκινητικό να βλέπουμε ανθρώπους που είχαν το θάρρος και συνέχισαν να επιχειρούν μαζί μας σε αυτές τις συνθήκες», αναγνωρίζοντας τη συνέπεια και τον επαγγελματισμό των Ελλήνων πλοιοκτητών που παρέμειναν στην περιοχή στις πρώτες ημέρες της κρίσης.
Ο Βαγγέλης Μαρινάκης περιέγραψε εμπειρικά τον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα συνέβαλε στην σταθεροποίηση της περιοχής, μοιράζοντας ένα περιστατικό από την περίοδο των επιθέσεων: «Και φυσικά, θα ήταν καταστροφή, γιατί όλοι μας περιμέναμε τα φορτία από το Yanbu. Και μια ώρα αργότερα, μαθαίνουμε ότι ελληνικοί πύραυλοι προστάτευσαν την περιοχή. Τελικά, η ζημιά δεν ήταν μεγάλη. Αυτό ήταν κάτι που έγινε χάρη στην Ελλάδα. Ήταν πολύ χρήσιμο για την ναυτιλιακή μας δραστηριότητά. Και εκείνη την εποχή, ήταν κρίσιμο, κατά τη γνώμη μου».
Στη συνέχεια, ο κ. Μαρινάκης σκιαγράφησε το στρατηγικό τοπίο της παγκόσμιας ναυτιλίας, από την κρίση στα Στενά του Ορμούζ έως το ζήτημα του σκιώδους στόλου και τον πραγματικό αντίκτυπο των δυτικών κυρώσεων. Για τον σκιώδη στόλο ήταν απολύτως σαφής: «Πρώτα απ’ όλα, έχουμε δει ότι οι κυβερνήσεις που θα έπρεπε να είχαν ανησυχήσει πολύ για τον σκιώδη στόλο, θα έπρεπε να είχαν δράσει αμέσως και να είχαν απαγορεύσει την δραστηριότητα αυτών των πλοίων. Εξαρτάται από εκείνους να τον σταματήσουν, εαν το θέλουν. Όμως, αυτό δεν συνέβη.»
Πρότεινε συγκεκριμένο μέτρο για τον περιορισμό του φαινομένου: «να τους επιτρέψουμε να αποσύρουν τα πλοία και να τους δώσουμε προθεσμία 60 ή 90 ημερών, ή και περισσότερο, ώστε να μπορέσουν να αποσύρουν τον σκιώδη στόλο. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο μπορούμε να τον μειώσουμε.» Εισήγησε δε την πίεση προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες για την επιβολή συγκεκριμένων προθεσμιών, προειδοποιώντας ότι διαφορετικά οι επενδύσεις σε νέα, φιλικά προς το περιβάλλον πλοία κινδυνεύουν.
Στο ζήτημα των κυρώσεων ο κ. Μαρινάκης τόνισε τη διπλή του προσέγγιση: σεβασμός στην εφαρμογή τους αλλά και κριτική για την αναποτελεσματικότητά τους. Όπως είπε: «Είπα ότι διαφωνώ απόλυτα με τις κυρώσεις, διότι, κατά τη γνώμη μου, δεν έχουν κανένα νόημα. Και οι μόνοι που τιμωρήθηκαν από τις κυρώσεις ήταν οι Ευρωπαίοι καταναλωτές. … Όταν το είπαμε αυτό την πρώτη φορά, όλοι άρχισαν να λένε: “Όχι, δεν σέβεστε τις κυρώσεις”. Σεβόμαστε τις κυρώσεις. Και επειδή σεβόμαστε τις κυρώσεις, μπορούμε να εκφράσουμε τη γνώμη μας και να πούμε ποιος είναι ο πραγματικός αντίκτυπος αυτών των κυρώσεων».
Με ιδιαίτερα αιχμηρό ύφος επενέβη ο Γιώργος Προκοπίου, υπενθυμίζοντας ότι η ελευθερία της ναυσιπλοΐας είναι θεμέλιος λίθος της διεθνούς οικονομίας και ότι κανένα κράτος δεν δικαιούται να επιβάλει «διόδια» στα στρατηγικά περάσματα. Όπως σημείωσε για την ιστορική διαδρομή των Ελλήνων πλοιοκτητών: «Και η Ελλάδα έχει μια μακρά παράδοση στο να σπάει αποκλεισμούς, ήδη από την αρχαιότητα. … Δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερο στις λεπτομέρειες, αλλά πιστεύω ότι οι υπαινιγμοί είναι αρκετοί για να καταλάβετε τι εννοώ».
Ο κ. Προκοπίου συνέδεσε ευθέως την κατανάλωση ενέργειας με το βιοτικό επίπεδο, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι ο κόσμος σήμερα βρίσκεται σε φάση «προσθήκης ενεργειακών πηγών» και όχι πλήρους μετάβασης, ενώ προειδοποίησε ότι το υψηλό ενεργειακό κόστος απειλεί την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.
Συνολικά, το συνέδριο ανέδειξε τις προκλήσεις αλλά και τις ευκαιρίες για τους πλοιοκτήτες που διαθέτουν πλοία ενέργειας —δεξαμενόπλοια, LPG, LNG— και τόνισε την ανάγκη στρατηγικών, μακροπρόθεσμων συνεργασιών κράτους-παραγωγού-ναυτιλιακού τομέα προκειμένου να διασφαλιστεί η ενεργειακή σταθερότητα σε διεθνές επίπεδο.
