Δύο μήνες μετά τη διάγνωση με καρκίνο και την αποκάλυψη που σόκαρε το ευρωπαϊκό βόλεϊ, ο Σαμ Ντερού δημοσίευσε ένα carousel με φωτογραφίες και έκανε μια μακροσκελή και συγκινητική ανάρτηση για την ολοκλήρωση του κύκλου των χημειοθεραπειών του.
Ο αρχηγός της εθνικής Βελγίου εμφανίστηκε ευγνώμων στην οικογένειά του, τη Λοκομοτίβ Νοβοσιμπίρσκ, τους γιατρούς και όσους τον στήριξαν, γνωστοποιώντας παράλληλα πως επιστρέφει στη Ρωσία για να συνεχίσει εκεί την αποθεραπεία του με στόχο όταν είναι σε θέση, να παίξει και να ενισχύσει την ομάδα του.
Αναλυτικά το συγκλονιστικό μήνυμά του:
5 Δεκεμβρίου – 5 Φεβρουαρίου
Φυλάκιση VS Απελευθέρωση.
Έτσι το βλέπαμε, τουλάχιστον.
Όταν κοιτάμε κάτι πίσω στον χρόνο, συχνά μοιάζει σαν να πέρασε γρήγορα. Ο χρόνος πάντα φαίνεται να πετά.
Τείνουμε να ξεχνάμε ή να μπλοκάρουμε τις επώδυνες και αγχωτικές στιγμές ως μηχανισμό άμυνας, πιθανώς για το καλύτερο.
Όμως αυτοί οι δύο μήνες επαναλαμβανόμενης, εντατικής χημειοθεραπείας λογικά άφησαν το αποτύπωμά τους πάνω μου. Και δυστυχώς, δεν πέρασαν γρήγορα.
Το σοκ της είδησης, οι πολλές ατελείωτες νύχτες στο νοσοκομείο, οι ημικρανίες, η εξουθενωτική κόπωση και το να βλέπω τους αγαπημένους μου να παλεύουν καθημερινά να σταθούν δυνατοί για μένα: είναι μόνο μια σύντομη ματιά στη μακρά λίστα παρενεργειών μιας θεραπείας που έχει σχεδιαστεί για να με κάνει καλά και να με θεραπεύσει… σωστά;
Μετά από λίγο, έτσι επιλέξαμε να το δούμε και έτσι έπρεπε να το δούμε. Μια ολομέτωπη εισβολή μιας ειρηνευτικής δύναμης μέσα στο σώμα μου, που καταστρέφει το κακοήθες κομμάτι μου από τη ρίζα του.
Παράπλευρες απώλειες; Ας είναι. Τίποτα που δεν μπορεί να αποκατασταθεί αργότερα.
Θα έλεγα ψέματα αν έλεγα ότι δεν φοβήθηκα, δεν θύμωσα ή δεν απογοητεύτηκα στην αρχή.
ΚΑΡΚΙΝΟΣ.
Τι άσχημη λέξη. Τόσο μακρινή από την πραγματικότητα μέχρι να βρεθείς αντιμέτωπος μαζί της.
Τόσα συναισθήματα κατέκλυσαν το μυαλό μου εκείνες τις πρώτες μέρες.
Γιατί εγώ; Μετά την αρχική διάγνωση και την «επιτυχημένη» επέμβαση πέρυσι… ξανά;
Όμως δεν υπήρχε άλλη επιλογή από το να προχωρήσω μπροστά και να παλέψω. Γυρίσαμε γρήγορα τη μάταιη σελίδα της αυτολύπησης και επιλέξαμε εκείνη της γενναιότητας και της ανθεκτικότητας.
Μέσα στην αντιξοότητα κρύβεται η ευκαιρία.
Καθώς γράφω αυτές τις γραμμές, είμαι καθ’ οδόν επιστροφής στη Λοκομοτίβ Νοβοσιμπίρσκ, όπου θα συνεχίσω να δουλεύω για την αποκατάστασή μου. Ελπίζω να προσφέρω κάτι ουσιαστικό – ακόμη και αυτή τη σεζόν – σε αυτόν τον υπέροχο σύλλογο και την ομάδα που στάθηκαν δίπλα μου όλο αυτό το διάστημα.
Ήταν μια συνειδητή τους επιλογή, και είναι κάτι που θα σέβομαι και θα εκτιμώ βαθιά για πάντα. Ακόμη πιο σημαντικό, μου έδωσε έναν στόχο από την πρώτη στιγμή, κάτι για το οποίο είμαι ακόμη πιο ευγνώμων.
Το σώμα μου εξακολουθεί να επουλώνεται και θα χρειαστεί λίγο ακόμη χρόνο, αλλά το μυαλό μου είναι πιο δυνατό από ποτέ, κουβαλώντας δύναμη και ευγνωμοσύνη σε κάθε μέρα.
Είμαι ευγνώμων για τον γιο μου, την οικογένειά μου και τους κοντινούς μου φίλους που με αγαπούν και με στήριξαν σε όλο αυτό. Με την παρουσία τους, το γέλιο, τη χαρά και τη συμπόνια τους, κάθε μέρα γινόταν λίγο πιο υποφερτή.
Είμαι ευγνώμων για την εποχή στην οποία ζούμε, με τη σύγχρονη ιατρική και το ικανό, πρόθυμο και συμπονετικό προσωπικό που την εφαρμόζει.
Είμαι ευγνώμων για μια ακόμη ευκαιρία σε αυτή την όμορφη και προνομιούχα ζωή που έχω την τύχη να ζω: να απολαμβάνω τον πρωινό ήλιο, να τρώω νόστιμο φαγητό, να νιώθω αληθινά συναισθήματα, να κινώ το σώμα μου… με λίγα λόγια, να νιώθω ζωντανός.
Και είμαι ιδιαίτερα ευγνώμων για την MVP μου, την πιο πολύτιμη συμπαίκτρια της ζωής μου. Παρούσα κάθε μέρα με αμέτρητους τρόπους, ενώ ταυτόχρονα περνούσε τη δική της κόλαση με τη ναυτία.
Δεν μπορώ να κλείσω αυτή την ανάρτηση καλύτερα από μερικές γραμμές από το γράμμα της προς εμένα (που με έκανε να κλάψω με λυγμούς):
«Θέλω να μεγαλώσει γνωρίζοντας ότι η ανθεκτικότητα είναι πιο δυνατή από τον φόβο. Να έχει εκείνη τη σπίθα στα μάτια της που κουβαλάς σε κάθε σου μέρα. Και μια μέρα, όταν βρεθεί μπροστά στις δικές της μάχες, θέλω να θυμηθεί ότι οι γονείς της στάθηκαν κάποτε απέναντι σε κάτι τρομακτικό και επέλεξαν τη γενναιότητα.»
