Κοινώς παραδεκτό είναι πως το βόλεϊ είναι το άθλημα που – συγκριτικά με τα υπόλοιπα δημοφιλή – δεν θα συγκεντρώσει κουβέντα για τη διαιτησία πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Βλέπετε, είναι ξεκάθαρα τα πράγματα και οι κανονισμοί εδώ και χρόνια, ενώ η τεχνολογία έχει συμβάλλει στο να μειώνονται τα λάθη.
Τι γίνεται όμως όταν σε έναν δεύτερο τελικό όπως αυτόν του ΠΑΟΚ κόντρα στον Ολυμπιακό ένα και παραπάνω λάθη γέρνουν την πλάστιγγα στη μία πλευρά;
Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. Στην Ελλάδα είναι συγκεκριμένες οι περιπτώσεις για τις οποίες μπορείς να ζητήσεις video check όπως για το αν η μπάλα είναι μέσα ή έξω, επαφή στο φιλέ, στο μπλοκ ή όχι, παράβαση στη γραμμή των τριών μέτρων, αν έχει γίνει υπέρβαση με το πόδι στο αντίπαλο τάραφλεξ, αντένα, αν η μπάλα έχει ακουμπήσει κάτω.
Δυνατότητα για να διαπιστώσουμε αν υπάρχει υπέρβαση με το χέρι ή αν υπάρχει επαφή στην πίσω ζώνη με τελευταίο παίκτη δεν μας δίνεται. Σε μεγάλα πρωταθλήματα (όπου υπάρχουν και μεγάλα γήπεδα) οι κάμερες καλύπτουν πληθώρα αμφισβητούμενων φάσεων.
Εδώ δυστυχώς τα αφήνουμε όλα στην κρίση του εκάστοτε διαιτητή, ο οποίος μπορεί ανάλογα με τη διάθεση που θα ξυπνήσει το πρωί ή με το αν συνάντησε κίνηση στον δρόμο κι εκνευρίστηκε να τα κάνει μαντάρα.
Τι έχει συμβεί στην επίμαχη φάση
Η φάση στο 11-11 του τάι μπρέικ έχει σηκώσει κουβέντα και διαμαρτυρίες. Ο Βουλκίδης καρφώνει καθαρά άουτ (το υποδεικνύει ο επόπτης μιας και η μπάλα είναι πολύ έξω) αλλά ο πρώτος διαιτητής (Μυλωνάκης) παίρνει πάνω του τη φάση και κρίνει πως η τελευταία επαφή έχει γίνει από τον Τζιάβρα.
Το ριπλέι που δόθηκε στη μετάδοση δεν τον δικαιώνει και ο Ολυμπιακός δεν έχει δικαίωμα για video check. Εκείνος το έχει αλλά δεν υπάρχουν κάμερες που να καλύπτουν τη συγκεκριμένη φάση. Βέβαια πολύ αμφιβάλλω αν θα το έπαιρνε έτσι όπως διαχειρίστηκε συνολικά τη φάση.
Πρώτα συμβουλεύεσαι τον επόπτη
Τι μπορείς να κάνεις κατά την ταπεινή γνώμη του υπογράφοντος; Συμβουλεύεσαι τον επόπτη σου και δεν ξεπετάς τη φάση ειδικά σε ένα τέτοιο κομβικό σημείο. Δεν δημιουργείς ένταση, δεν κάνεις σαν να είναι διαιτητής ποδοσφαίρου χωρίς VAR.
Να με συμπαθάτε, αλλά βγάζω τα μάτια μου εδώ και χρόνια βλέποντας πρωταθλήματα βόλεϊ δεξιά κι αριστερά, παρηκμασμένα αλλά και κορυφαία. Δεν έχω δει διαιτητή να μη συμβουλεύεται καν τον επόπτη του σε τέτοια φάση και να έχει στυλ «άντε να τελειώνουμε γιατί πήγε μεσάνυχτα».
Αν μη τι άλλο δείχνεις πρόθεση και το κάνεις χειρότερο στην αμέσως επόμενη (η οποία είναι άλλη φάση) με τον Βαν Ντεν Ντρις να χτυπά ψηλά χωρίς να είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει μπλοκ άουτ. Ουσιαστικά δηλαδή το ματς τελειώνει πρόωρα.
Κι άντε, ας πούμε ότι μια υπέρβαση ή ένα πιαστό είναι και λίγο στην κρίση του διαιτητή. Φάσεις όπως το άουτ σέρβις του Γουόλς στο δεύτερο σετ φαίνονται σε πολύ γρήγορη ροή. Εκεί, λοιπόν, ακούς τον επόπτη που δίνει άσο (!) σε τόσο καθαρή φάση, αλλά απουσιάζει η προσωπική εκτίμηση. Απαράδεκτη όλη η διαιτητική ομάδα και ανεπαρκής για τελικό.
Το ζήτημα είναι όμως μέσα από αυτό που έγινε να διορθωθεί ένα λάθος το καλοκαίρι. Να εκσυγχρονιστεί το σύστημα στα πλαίσια μεγάλων πρωταθλημάτων – εφόσον είναι δυνατόν – κι ας χρησιμοποιείται τέτοια τεχνολογία που να καλύπτει τέτοιες φάσεις μόνο στα μεγάλα γήπεδα (όπως εν προκειμένω του ΠΑΟΚ). Εξάλλου στα ντέρμπι είναι που υπάρχει ανάγκη.
Ο ΠΑΟΚ κέρδισε τη μάχη του κέντρου
Πάμε τώρα να πούμε και δύο κουβέντες για το αγωνιστικό. Ο ΠΑΟΚ σε μεγάλο σημείο του αγώνα ήταν καλύτερος και υπερίσχυσε στο κέντρο και στο kill block. MVP λόγω σταθερότητας στην απόδοση ήταν ο Σκρεντάου που είχε 6 μπλοκ ενώ αλλά 5 είχε ο Βουλκίδης.
Οι Ερυθρόλευκοι υστέρησαν στο kill (μάλλον αναμενόμενα) παρότι πίεσαν από το σέρβις, αλλά περισσότερο υστέρησαν στην κόντρα.
Ο Τράβιτσα έκανε κακές επιλογές σε αυτό το κομμάτι και έδωσε εύκολους πόντους στον ΠΑΟΚ (ειδικά σε στημένο μπλοκ) που έκλεισε το ματς με τα μισά λάθη (4) από τον Ολυμπιακό στην επίθεση.
Από την ομάδα του Αλμπέρτο Τζουλιάνι έλειψε η αποφασιστικότητα του Στερν στην κρίσιμη μπάλα αλλά και η σταθερότητα του Κουμεντάκη που υπέπεσε σε 13 λάθη (περισσότερα από κάθε άλλον στο τάραφλεξ). Ο Ιταλός πάντως το πήγε καλά το παιχνίδι σε μεγάλο βαθμό κι ας χρειάστηκε στο τέταρτο σετ το προσωπικό σόου του Ιντάλγκο για να έρθει το 2-2.
Δεν προλαβαίνουν να αλλάξουν πολλά ως την Τρίτη εκατέρωθεν. Ο Ολυμπιακός πάντως για να διαφυλάξει την έδρα του χρειάζεται και τον κόσμο του όπως τον είχε ο ΠΑΟΚ και σίγουρα χρειάζεται να ανοίξει περισσότερο το ασπρόμαυρο μπλοκ για να μη χάσει ξανά τη μάχη στο κέντρο.
Μόνιμα εκτεθειμένη η ΕΡΤ που αδιαφορεί για το προϊόν και τους πρωταγωνιστές του
Κάτι τελευταίο. Η ΕΡΤ κάθε εβδομάδα εκτίθεται και περισσότερο. Ξεπερνάει και τον χειρότερο εαυτό της. Προσωπική ευχή είναι – από τη στιγμή που μιλάμε για δημόσια συχνότητα – να βρεθεί μια λύση ώστε του χρόνου (αν έχει το πρωτάθλημα) να παρουσιάσει αξιοπρεπώς το προϊόν και να μάθει να σέβεται έστω τον κόσμο που παρακολουθεί.
Χείμαρρος Ιντάλγκο: «Έχω παίξει σε όλο τον κόσμο, δεν ήταν ανθρώπινα λάθη αυτά που ζήσαμε»
Όταν ένας προπονητής εγνωσμένης αξίας θέλει να μιλήσει στην κάμερα – και εκείνος έχει τέτοιο σεβασμό απέναντι στο άθλημα και στους δημοσιογράφους που είναι παράδειγμα προς μίμηση – δεν νοείται να λες ότι δεν υπάρχει χρόνος. Υπάρχει χρόνος δηλαδή για να παίξει μια ταινία εποχής αλλά όχι για να μιλήσει ένας προπονητής να καταθέσει την άποψή του;
Αλήθεια, ο κ. Χατζηγεωργίου θα έκανε κάτι ανάλογο αν επρόκειτο για αγώνα μπάσκετ που εκεί δίνει τον λόγο μέχρι και στα ball boys προκειμένου να μην κλείσει η μετάδοση στο αγαπημένο του άθλημα; Είναι γελοίο να συζητάμε για σεβασμό στο άθλημα και για στήριξη από την ΕΡΤ όταν βάζει αναμετρήσεις – όλη τη σεζόν – Σάββατο βράδυ που ή ο κόσμος είναι έξω ή θα δει μια ταινία ή ακόμα και τον Γιάννη Μπέζο να τραγουδά (sic).
Πολλά συγχαρητήρια και στον πρόεδρο της ΕΟΠΕ που σε κάθε ευκαιρία ευγνωμονεί την ΕΡΤ κι ας μην έχει πάρει καν τα δικαιώματα στο πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα στο βόλεϊ Γυναικών. Είναι να μην είσαι ευγνώμων με τέτοια πολυδιάστατη στήριξη;
ΥΓ: Κλείνετε λίγο τα μικρόφωνα ή χαμηλώνετε τον ήχο όταν βρίζονται μανάδες. Εκτός αν το σχέδιο της ΕΡΤ είναι τα ματς να γίνονται μεσάνυχτα για να περνάνε από τα αυτιά μας όλες οι… φιλοφρονήσεις.