Η Γαλλία επιχειρεί μια σημαντική μεταρρύθμιση στο ενεργειακό της μοντέλο, με στόχο την ηλεκτροποίηση της οικονομίας. Σε αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ένα νέο σχέδιο που περιλαμβάνει τον διπλασιασμό των κρατικών ενισχύσεων για την ηλεκτροποίηση, με το ποσό να εκτοξεύεται από 5,5 δισ. ευρώ σε 10 δισ. ευρώ ετησίως μέχρι το 2030.
Η στρατηγική αυτή διαμορφώνεται όχι μόνο ως περιβαλλοντική επιλογή, αλλά και ως μέτρο εθνικής ασφάλειας και ενεργειακής ανεξαρτησίας. Όπως τονίζεται από τους υπευθύνους, η ενέργεια δεν θεωρείται πλέον μόνο οικονομικό αγαθό, αλλά και βασικός παράγοντας ισχύος και σταθερότητας στον διεθνή στίβο.
Σύμφωνα με το σχέδιο, η αύξηση των κονδυλίων δεν θα προκαλέσει διόγκωση του δημοσιονομικού ελλείμματος. Ειδικότερα, θα προέλθει από ανακατανομή πόρων και περικοπές σε άλλους τομείς, κάτι που αναμένεται να προκαλέσει πολιτικές συζητήσεις εντός της χώρας.
Σημαντικός πυλώνας της πολιτικής είναι η μαζική ανάπτυξη αντλιών θερμότητας, με τον στόχο την εγκατάσταση ενός εκατομμυρίου μονάδων ετησίως έως το 2030, αντικαθιστώντας σταδιακά τα συμβατικά συστήματα θέρμανσης που λειτουργούν με φυσικό αέριο. Ήδη έχει αποφασιστεί ότι από το τέλος του 2026, η εγκατάσταση συστημάτων θέρμανσης με αέριο θα απαγορεύεται σε νέες οικοδομές.
Επιπλέον, ένα εκτενές πρόγραμμα υποστήριξης προγραμματίζεται για τα νοικοκυριά, προκειμένου να αντικαταστήσουν τα παλιά τους συστήματα με ηλεκτρικές λύσεις. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται και στην κοινωνική κατοικία, όπου στοχεύεται η ενεργειακή αναβάθμιση δύο εκατομμυρίων κατοικιών μέχρι το 2050.
Η επιλογή της ηλεκτρικής θέρμανσης αιτιολογείται από την υπάρχουσα δομή της γαλλικής ενεργειακής παραγωγής, η οποία περιλαμβάνει ένα από τα πιο καθαρά μείγματα στην Ευρώπη, με την πλειονότητα της ηλεκτρικής ενέργειας να προέρχεται από πυρηνικούς σταθμούς και σημαντικό ποσοστό από ανανεώσιμες πηγές. Εκτιμάται ότι θα ανακοπεί περίπου 85 τεραβατώρες κατανάλωσης φυσικού αερίου, που ισοδυναμεί με το ένα πέμπτο των εισαγωγών της χώρας.
Στον τομέα των μεταφορών, η κυβέρνηση επιδιώκει έως το 2030, τα δύο τρίτα των νέων αυτοκινήτων που πωλούνται να είναι ηλεκτρικά. Για τον σκοπό αυτό, ενεργοποιούνται νέα προγράμματα επιδότησης, συμπεριλαμβανομένων προγραμμάτων επιδοτούμενης μίσθωσης για περίπου 100.000 οχήματα, απευθυνόμενα σε χαμηλόμισθους εργαζομένους και επαγγελματίες με υψηλές ανάγκες μετακίνησης.
Το οικονομικό προφίλ της μετάβασης προβάλλεται ως ήδη ανταγωνιστικό. Σύμφωνα με τις κυβερνητικές εκτιμήσεις, το κόστος χρήσης ενός ηλεκτρικού οχήματος είναι πλέον σημαντικά χαμηλότερο σε σχέση με αυτό ενός συμβατικού, γεγονός που ενισχύει την ταχεία προώθηση της ηλεκτροκίνησης.
Το σχέδιο, ωστόσο, δεν περιορίζεται μόνο στην ενεργειακή κατανάλωση. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στην εγχώρια παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και των τεχνολογιών που τη συνοδεύουν, όπως τα ηλεκτρικά οχήματα και οι αντλίες θερμότητας, με στόχο την εξάλειψη εξαρτήσεων από τρίτες χώρες.
Η γαλλική πρωτοβουλία είναι μέρος μιας ευρύτερης ευρωπαϊκής τάσης που επιταχύνει την ενεργειακή μετάβαση, όμως ξεχωρίζει λόγω της έντονης κρατικής παρέμβασης και της σαφούς σύνδεσης με ζητήματα εθνικής κυριαρχίας. Οι επόμενες χρονιές θα κρίνουν την αποτελεσματικότητα του σχεδίου και τη δυνατότητα της Γαλλίας να λειτουργήσει ως πρότυπο για την ενεργειακή μετάβαση στην Ευρώπη.
