Η Πασχαλιά, γνωστή ως σύμβολο της Άνοιξης και του Πάσχα, έχει βαθιά ριζωθεί στην παράδοση ως ευλογημένο και ιερό δέντρο αναγέννησης. Η ιστορία της σχετίζεται στενά με τη θλίψη της Παναγίας κατά την Σταύρωση του Χριστού.
Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, όταν ο Χριστός σταυρώθηκε, η Παναγία, βυθισμένη στη λύπη και την εξάντληση, κάθισε κάτω από ένα δέντρο που είχε πυκνά φύλλα, αλλά δεν άνθιζε ποτέ. Αυτό το δέντρο ήταν η πασχαλιά.
Καθώς αποκοιμήθηκε από την κούραση της θλίψης, η πασχαλιά άρχισε να ρίχνει τα φύλλα της και να την καλύπτει απαλά, προσπαθώντας να τη ζεστάνει.
Όταν ξύπνησε και αντίκρισε τα γυμνά κλαδιά, εξεπλάγη αρχικά. Ωστόσο, μόλις είδε τα φύλλα που την είχαν σκεπάσει, ευλόγησε το δέντρο με τα λόγια: «Να είσαι πάντα ευλογημένο και μοσχοβολημένο».
Από εκείνη την ώρα, το δέντρο γέμισε καταπράσινα φύλλα και άνθισε για πρώτη φορά. Έτσι προήλθε η ευλογημένη Πασχαλιά, το δέντρο με τα αρωματικά άνθη που ανθίζουν κάθε χρόνο κατά την περίοδο του Πάσχα, στέλνοντας ένα μήνυμα ελπίδας και αναγέννησης.
Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή, η πασχαλιά ήταν το δέντρο που παρείχε δροσιά και σκιά στην Παναγία και τον Ιωσήφ κατά τη διάρκεια της φυγής τους προς την Αίγυπτο, για να προστατεύσουν τον Χριστό από τον Ηρώδη. Το όνομά της δόθηκε μετά τη Σταύρωση του Χριστού.
Φυτρώνει κοντά στο Γολγοθά και, βλέποντας τον Κύριο να σταυρώνεται, μαράθηκε από τον πόνο του. Με την Ανάσταση του Χριστού, το δέντρο ξαναβρήκε τη ζωή του, συμμετέχοντας στην χαρά της Ανάστασης.
