Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, φαίνεται ότι είναι ο σημαντικός χαμένος ενός πολέμου που δεν είχε νικητές, ύστερα από την επίτευξη μιας εύθραυστης εκεχειρίας με το Ιράν, σύμφωνα με ανάλυση της εφημερίδας Guardian.
Αφού οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ιράν συμφώνησαν σε μία κατάπαυση του πυρός, η εμπλοκή του Ισραήλ θεωρείται αποτυχία, με επικριτές να την χαρακτηρίζουν «πολιτική καταστροφή». Οι προσδοκίες για άμεση νίκη ή ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος αποδείχθηκαν εσφαλμένες, με την αμερικανική κοινότητα πληροφοριών να χαρακτηρίζει τέτοια σενάρια «μη ρεαλιστικά».
Η διάρκεια του πολέμου υπήρξε μεγαλύτερη από την αναμενόμενη, και δεν επιτεύχθηκαν οι βασικές στρατηγικές επιδιώξεις του Ισραήλ, κάτι που υπογραμμίζεται από την βρετανική εφημερίδα.
Αντιδράσεις στο εσωτερικό του Ισραήλ
Η αντίδραση στο εσωτερικό του Ισραήλ υπήρξε άμεση και έντονη. Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, Γιαΐρ Λαπίντ, δήλωσε ότι οι εξελίξεις είναι χωρίς προηγούμενο, αναφέροντας: «Δεν υπήρξε ποτέ τέτοια πολιτική καταστροφή στην ιστορία μας. Το Ισραήλ δεν ήταν καν κοντά στο τραπέζι όταν λαμβάνονταν αποφάσεις για τον πυρήνα της εθνικής μας ασφάλειας».
Πρόσθεσε ότι, παρά την επιχειρησιακή επάρκεια του στρατού και την ανθεκτικότητα της κοινωνίας, «ο Νετανιάχου απέτυχε πολιτικά και στρατηγικά», προειδοποιώντας ότι «θα χρειαστούν χρόνια για να αποκατασταθεί η ζημιά».
Ο επικεφαλής των Δημοκρατικών, Γιαΐρ Γκολάν, αναφερόμενος στην κατάσταση, μίλησε για «στρατηγική αποτυχία» του Ισραηλινού πρωθυπουργού, σχολιάζοντας ότι «Υποσχέθηκε μία ιστορική νίκη και ασφάλεια για γενιές, αλλά στην πράξη πήραμε μία από τις πιο σοβαρές στρατηγικές αποτυχίες που γνώρισε ποτέ το Ισραήλ».
Η στρατηγική ανεπάρκεια και οι ανέφικτοι στόχοι
Μερικές από τις κυριότερες αποτυχίες περιλαμβάνουν την αποτυχία στην ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος, την έλλειψη κατάσχεσης αποθεμάτων εμπλουτισμένου ουρανίου και την απουσία ουσιαστικής αποδυνάμωσης της Τεχεράνης. Η στρατηγική ισορροπία στην περιοχή παραμένει σχεδόν αμετάβλητη.
Η συνέχιση των επιθέσεων σε περιοχές όπως ο Λίβανος εκλαμβάνεται ως ένδειξη στρατηγικής αδυναμίας, καθώς το Ισραήλ έρχεται αντιμέτωπο με τη Χεζμπολάχ σε δυσμενείς συνθήκες. Παρά τις πιέσεις του Νετανιάχου προς τον Αμερικανό πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ, για συνέχιση της σύγκρουσης, τελικά η Ουάσινγκτον προχώρησε σε εκεχειρία, αφήνοντας το Ισραήλ στο περιθώριο των κρίσιμων αποφάσεων, σύμφωνα με επικριτές.
Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι μία συμφωνία που θυμίζει προηγούμενα διπλωματικά πλαίσια, όπως εκείνα της εποχής του Μπαράκ Ομπάμα, στα οποία ο Νετανιάχου είχε αντιταχθεί σθεναρά.
Η ενδυνάμωση του Ιράν μετά τη σύγκρουση
Από στρατιωτική άποψη, το Ιράν εξήλθε από τη σύγκρουση τραυματισμένο αλλά όχι ηττημένο. Αν και υπήρξαν σημαντικές απώλειες, το καθεστώς διατηρεί στρατηγικές δυνατότητες και φαίνεται αποφασισμένο να επανεξοπλιστεί.
Οι Φρουροί της Επανάστασης είναι πλέον ενισχυμένοι, έχοντας επιτύχει τον βασικό τους στόχο: την επιβίωση απέναντι σε μία συντονισμένη επίθεση από δύο μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις. Αυτή η εξέλιξη εντείνει τους φόβους για μελλοντική κλιμάκωση, καθώς η Τεχεράνη μπορεί να αναζητήσει ευκαιρίες για αντίποινα.
Αβέβαιο πολιτικό μέλλον για τον Νετανιάχου
Στο εσωτερικό, ο Νετανιάχου βρίσκεται σε μία δύσκολη κατάσταση, ενόψει εκλογών. Οι υποσχέσεις για «ολοκληρωτική νίκη» και η εξάλειψη των απειλών θεωρούνται από αναλυτές ανεκπλήρωτες.
Πολλές από τις αδυναμίες της ισραηλινής ηγεσίας ήρθαν στο φως, όπως ριψοκίνδυνες επιλογές, ανεπαρκής στρατηγικός σχεδιασμός και αγνόηση των ειδικών. Έτσι, τίθεται πλέον το ερώτημα για το πολιτικό μέλλον του Ισραηλινού πρωθυπουργού και τη ικανότητά του να διαχειριστεί τις συνέπειες μιας σύγκρουσης που δεν απέφερε τα αναμενόμενα.
Η σύγκρουση με το Ιράν θα μπορούσε να είχε αποτελέσει μία μοναδική ευκαιρία για το Ισραήλ να επιτύχει στρατηγικούς στόχους με την πλήρη στήριξη των ΗΠΑ. Ωστόσο, η ευκαιρία αυτή φαίνεται ότι έχει χαθεί, καταλήγει ο Guardian.
