Η πρόσφατη απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στην υπόθεση των Τεμπών, αναδεικνύοντας τις ευθύνες του Ελληνικού Δημοσίου. Αυτή είναι η πρώτη απόφαση που προκύπτει μετά από αγωγές συγγενών θυμάτων της τραγωδίας.
Το σκεπτικό των δικαστών, που όρισε αποζημιώσεις στους συγγενείς των δύο θυμάτων, αποδεικνύει την αδυναμία του ελληνικού Δημοσίου να διασφαλίσει την ασφαλή λειτουργία των σιδηροδρόμων. Αν και υπήρχαν πολλές και συγκεκριμένες προειδοποιήσεις για τα κενά στην ασφάλεια, το Δημόσιο δεν ανταποκρίθηκε όπως θα έπρεπε.
Το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Ελληνικό Δημόσιο, μέσω του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, παρέλειψε καθήκοντα εποπτείας σε θέματα σιδηροδρομικής ασφάλειας, συμβάλλοντας στην τραγωδία που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί.
Η απόφαση προσδιορίζει με σαφήνεια το ρόλο και την ευθύνη του ελληνικού Δημοσίου, δημιουργώντας ένα ισχυρό νομικό υπόβαθρο για τις μελλοντικές αγωγές.
Στο σκεπτικό, αναφέρεται ότι το εναγόμενο Δημόσιο αδράνησε, παραλείποντας να ασκήσει την απαραίτητη εποπτική του αρμοδιότητα για την ασφάλεια των σιδηροδρομικών μεταφορών, με αποτέλεσμα οι επιβάτες να εκτίθενται σε κινδύνους.
Τα καίρια σημεία της απόφασης, τα οποία θέτουν κατευθυντήριες γραμμές για τις επόμενες αγωγές, αναφέρουν τα εξής:
* Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι κατά την ημερομηνία του δυστυχήματος οι σιδηροδρομικές υποδομές δεν είχαν τα αναγκαία τεχνολογικά συστήματα ασφαλείας σε λειτουργία, όπως η φωτεινή σηματοδότηση, το σύστημα τηλεδιοίκησης και άλλες δικλείδες ασφαλείας που θα μπορούσαν να είχαν αποφύγει τη σύγκρουση.
* Οι απαραίτητες δικλείδες ασφαλείας δεν υπήρχαν για να περιορίσουν τα ανθρώπινα λάθη, όπως η μη λειτουργία των φωτοσημάτων, που θα είχαν οδηγήσει τους μηχανοδηγούς να σταματήσουν τα τρένα όταν εμφάνιζαν κόκκινη ένδειξη.
* Η πλημμελής εποπτεία από τη ΡΑΣ στον ΟΣΕ, η οποία ήταν υποστελεχωμένη και αδυνατούσε να επιτελέσει το καθήκον της, συνέβαλε κι αυτή στην εκδήλωση του δυστυχήματος.
* Επίσης, οι προειδοποιήσεις από τους εργαζομένους στο σιδηροδρομικό τομέα σχετικά με τις ελλείψεις στην ασφάλεια αγνοήθηκαν, όπως καταδεικνύουν πολλές επιστολές και διαμαρτυρίες που είχαν αποσταλεί στους αρμόδιους φορείς.
* Η αδράνεια του ελληνικού Δημοσίου γίνεται σαφής, καθότι οι παραλείψεις στις υποχρεώσεις του ενδέχεται να έχουν εκθέσει σε κίνδυνο τη ζωή και την σωματική ακεραιότητα των πολιτών.
* Τέλος, το δικαστήριο καταλήγει στο ότι το Δημόσιο μπορούσε να αποτρέψει το δυστύχημα μέσω της κανονικής λειτουργίας των ασφαλιστικών συστημάτων, τα οποία δεν είχαν διασφαλιστεί εγκαίρως. Η απόφαση αυτή έρχεται σε μια χρονική συγκυρία όπου το Υπουργείο Μεταφορών επιδιώκει να προχωρήσει σε αναβάθμιση και ανανέωση της σιδηροδρομικής υποδομής.
